zondag 13 januari 2019

45e Winterserie w.s.v. Amicitia - 3e tocht

Datum: 13-01-2019
Tocht: 45e Winterserie - 3e tocht
Plaats: Mill
Organisatie: w.s.c. Amicitia
Afstand: 13
 km
Inschrijfgeld:  € 2,- 
Deelname: 2e keer
Birdview: ---

Tegen beter weten in ging ik vanmorgen in alle vroegte op pad om wederom in Mill een tocht uit de winterserie te gaan lopen. Vorige keer ging dat niet zoals het hoorde, want ik begon daar aan de tweede lus in plaats van te starten met de eerste lus.



Vandaag dus een herkansing en wederom ging het helemaal mis. De eerste lus én de tweede lus gingen na vertrek beiden naar rechts, maar daar waar de eerste lus bij een bocht naar links afboog, daar ging de tweede lus rechtdoor. Pijlen waren er niet, wel bordjes met kleuren. Geel = linksaf en wit = rechtdoor. Prima, maar niet in het donker en in de stromende regen. Zelfs met een zaklamp is daar geen chocola van te maken. Ik stapte dus rechtdoor, want als je met een felle zaklamp op een geel bordje schijnt, dan is dat ding gewoon wit. Aan het eind van de straat kwam ik weer gewoon bordjes tegen, dus ik dacht dat ik op de goede weg zat.


Ik volgde de aanwijzingen netjes op en liep in de stromende regen gewoon lekker mijn tocht. Een wegwerpponcho deed zijn werk prima en ik had geen reden tot klagen. De meegegeven routebeschrijving kon ik niet raadplegen, want in de stromende regen is dat al snel een drijfnat votje. Maar ... ik ging dus goed.



Totdat ik na 8 kilometer een bord zie dat de rust bij Café Libre is, direct om de hoek. Alles is nog donker, de deur nog op slot. Maar ... de eerste rust zou na 11,5 kilometer weer bij het startlokaal zijn. Daar voelde ik nattigheid en toen ontdekte ik dat ik, net als enkele weken geleden, ook nu weer verkeerd zat. Met een enorm baalgevoel liep ik de route uit, al sneed ik de laatste paar honderd meter wel af. Ik had er geen zin meer in. 



Na 13,4 kilometer stapte ik weer in de auto met het voornemen de organisatie een bericht te sturen dat het hout snijdt om bij een splitsing een bord te plaatsen met 'LET OP ... U BEVINDT ZICH OP DE 1 LUS'  of iets soortgelijks voor de 2e lus. 

Een derde poging in Mill zal er wat mij betreft niet meer komen. Er zijn immers genoeg andere tochten waar de bewegwijzering wat beter in orde is.

zaterdag 5 januari 2019

43e Winterserie - 2e tocht

Datum: 05-01-2019
Tocht: 43e Winterserie - 2e tocht
Plaats: Geldermalsen
Organisatie: cwsv Prinses Marijke
Afstand: 40
 km
Inschrijfgeld:  € 3,- 
Deelname: 2e keer
Birdview: Klik hier

Ik wilde het nieuwe jaar 2019 graag goed beginnen met een flinke wandeltocht. Al vrij snel viel mijn oog op twee keuzemogelijkheden. De ene wandeltocht was rondom Nijkerk en werd door de WS78 georganiseerd en de andere wandeltocht was door Prinses Marijke uit Geldermalsen uitgezet. Beide tochten boden de mogelijkheid om 40 kilometer te wandelen, maar in Geldermalsen kon ik eerder starten en bovendien was het met de trein ook sneller te bereiken vanuit Veenendaal.

Vandaag was de laatste dag dat de gratis update van de Nederlandse Spoorwegen kon gebruiken om zodoende zonder bijbetaling in de eerste klas te mogen reizen. Deze mogelijkheid greep ik met beide handen aan.



Op het station van Geldermalsen stond een pendeldienst al klaar om treinreizigers comfortabel naar de startlocatie te brengen. Ik vergat echter wel om op het station uit te checken. Gelukkig lukte dat na afloop van de wandeltocht alsnog.

Iets na acht uur had ik mij ingeschreven en kon ik op pad. Een routebeschrijving kreeg ik keurig uitgereikt, maar deze heb ik de gehele dag niet nodig gehad. De tocht was uitstekend gepijld. Ik kon er blind op vertrouwen.



De route ging eerst een stuk door de bebouwde kom van Geldermalsen en daarna via Erichem. Hierdoor kon ik een eerder gelopen route 'vastmaken' aan de overige wandeltochten die ik al had gelopen. Op één of andere manier wil ik de boel toch met elkaar verbinden. 



Na Erichem liep ik door naar Buren. De rustpost onderweg liet ik voor wat het was. Het was heerlijk wandelweer en aan pauze was nog geen behoefte. Daarom vlot door naar Beusichem. Hier was ook een rustpost voorzien bij een lokaal café. Ik at mijn boterhammen echter op een bankje bij een speeltuintje. 

Na de pauze voelden mijn voeten geïrriteerd aan. Ik moest duidelijk nog wennen aan mijn nieuwe wandelschoenen. Enkele stukken fixomull boden in eerste instantie geen uitkomst, maar naar mate ik weer in m'n ritme kwam, verdwenen de irritaties gelukkig ook weer. 

Het restant van de route kenmerkte zich door veel onverharde en modderige paden. Het was soms flink glibberen geblazen, maar een valpartij was gelukkig niet aan de orde. Zo arriveerde ik na een nieuwe (overgeslagen) pauzeplaats in Buren weer in Buurmalsen om vandaar weer naar de finish in Geldermalsen te lopen. Helaas bleek de accu van mijn draadloze oordopjes al na ruim 5 uur wandelen leeg te zijn, terwijl deze circa 8 uur mee zouden moeten gaan. Het laatste stuk liep ik dus zonder fijne muziek op m'n oordopjes. Jammer.



Onderweg liet ik mijn gedachten gaan over de mogelijkheid om deze winterserie vast in mijn wandelagenda op te nemen. De routes zijn goed bepijld en de bereikbaarheid is ook prima. Qua kosten valt het ook allemaal wel mee, want als ik vooraf inschrijf voor 4 tochten van 40 kilometer, dan hoef ik maar € 9,- te betalen.



Bij thuiskomst zette ik de wandelingen van 2 februari (richting Beesd en Acquoy) en 2 maart (richting Culemborg en Beusichem) alvast in mijn agenda. Daarna heb ik nog tot begin december de tijd om te besluiten of deze winterserie kan worden toegevoegd aan de  'vaste prik'.