donderdag 29 juni 2017

Reggestreekwandel4daagse - 3e Dag

Datum: 29-06-2017
Tocht: Reggestreekwandel4daagse - 3e Dag
Plaats: Zuna
Organisatie: Ondekt de Reggestreek i.s.m. Vakantiepark Mölke
Afstand: 10 km

Inschrijfgeld: € 4,50
Deelname: 1e keer



Op de valreep van juni trok ik nog één keer m'n wandelschoenen aan om een tochtje van 10 kilometer te gaan lopen. De keuze viel op de derde dag van de Reggestreek Wandel-4-daagse. Dus ... op naar de Reggestreek. Om eerlijk te zijn had ik geen idee waar dat ergens was; ook de bepaling dat ik in het plaatsje Zuna moest zijn bood geen aanknopingspunt. Een blik op de Google Maps was verhelderend; het lag niet bepaald naast de deur ! Ver weg in Overijssel, in de buurt van Rijssen en Nijverdal; daar dus.




Er konden vandaag twee routes worden gelopen; 10 kilometer en 20 kilometer. Ik koos voor de korte afstand want afgelopen dinsdag had ik nog 23 kilometer gewandeld van Tiel naar Culemborg; bovendien voorspelden de weerdiensten de nodige regen- en onweersbuien en tenslotte wilde ik ook rond twaalf uur weer thuis zijn om m'n oudste zoon te verwelkomen na zijn ochtendje op school.




Goed ... de Reggestreekwandel4daagse. Ik heb geen flauw idee hoe vaak deze tocht reeds is georganiseerd; wat zoekwerk leverde gegevens op vanaf 2012; dat zou dus betekenen dat ik vandaag aan de zesde editie van dit evenement deel nam. Correct me if I'm wrong.




Bij inschrijving betaalde ik € 3.50 want ik kreeg € 1,- korting omdat ik lid ben van de KWBN. Zo verdien ik mijn lidmaatschapsgeld vlot terug. Voorzien van een routebeschrijving en een bewijs van deelname ging ik op pad. De eerste kilometers voornamelijk over normale wegen en paden; allen verhard, maar na een poosje werd het pas interessant. Zandwegen, grindpaden en later zelfs struinen over graspaden langs aardappelvelden. 




Het was te gek; dit was waar ik het voor doe; wandelen op paden en in plaatsen waar je anders dus nooit zou komen. Hier een hobbel-de-bobbelfilmpje om te illustreren wat ik bedoel.




Via een lang fietspad bij het plaatsje Notter ging het vervolgens door een gebied waar de nodige koeien het gras kort houden en het pad bevuilen met koeienpoep. Ik moest goed uitkijken waar ik liep om niet in de viezigheid te stappen. Het liep gelukkig goed af. Na nog een doorkruising van een weiland met enkele paarden kwam ik weer terug bij het startpunt; Vakantiepark Mölke. Aldaar liet ik mijn wandelboekje stempelen en sloeg ik alle gegevens van deze wandeltocht op in Runkeeper. Nog minder dan 97 te wandelen om binnen 12 maanden de grens van 2.000 gewandelde kilometers te bereiken ... en dat in mijn eerste jaar als wandelaar !




Vervolgens was het tijd om vlot naar huis te gaan. Onderweg had ik veel regen, maar tijdens de wandeling was het gelukkig droog gebleven; ik vraag me af of de wandelaars van de 20 kilometerroute droog aan de finish zijn gekomen.



zaterdag 24 juni 2017

7e Exodus Wandeltocht

Datum: 24-06-2017
Tocht: 7e Exodus Wandeltocht
Plaats: Huissen
Organisatie: Stichting Exodus Wandelevenement
Afstand: 10 km

Inschrijfgeld: € 5,00
Deelname: 1e keer

Het voornemen om een weekendje niet te wandelen was geen lang leven beschoren. Na 87 kilometer in een paar dagen tijd vond ik het eigenlijk wel genoeg; ware het niet dat Tim hapte toen ik uit gekheid voorstelde om naar Huissen te gaan voor de Exodus Wandeltocht van 10 kilometer. Dus ...




Huissen ... als ik alle berichten zou moeten geloven, dan zou dat The Place 2 B zijn op 24 juni. Parkeren zou een drama zijn, maar de wandeltocht zou alles vergoeden. Wij togen naar het Gelderse dorp, parkeerden op een paar minuten wandelen van het startbureau, gewoon in een woonwijkje, en begonnen nog voor kwart voor negen aan onze wandeling.



Zig-zag door het centrum en na een oversteek met behulp van twee verkeersregelaars begonnen we aan een lang stuk over een dijk. Rechts van ons lag een Arnhemse woonwijk, links een natuurgebied. De dijk duurde maar en duurde maar. Er was niet spannends aan te beleven. 




Na een poosje verlieten we de dijk via een fietspad en kwamen aan bij de enige rust van deze dag. We aten onze koek en liepen weer verder. Er was regen op komst en die wilden we graag voor blijven.




Helaas ... lopend over het Exoduspad begon het te spetteren en dat hield ook niet meer op. De regen zorgde er wel voor dat we het tempo iets konden verhogen en zo waren we nog mooi binnen 2 uur na de start weer binnen.




De Exodustocht, wellicht dat de langere afstanden leuk zijn om te lopen, want de 10 kilometer was niet veel bijzonders.






donderdag 22 juni 2017

9e Wandelvierdaagse Het Gooi - 2e Dag

Datum: 22-06-2017
Tocht: 9e Wandelvierdaagse Het Gooi - 2e Dag
Plaats: Laren
Organisatie: Stichting Wandelvierdaagse het Gooi
Afstand: 10 km

Inschrijfgeld: € 7,25
Deelname: 1e keer

Het zou dus warm worden vandaag. Horrorberichten over 35 graden sierden met vette koppen de berichten op verschillende websites. Als ik daar dan het gezegde over 'soep eten en opdienen' tegenover zet, dan zal het allemaal wel meevallen. Komend weekend wil ik niet gaan wandelen, maar vandaag of morgen een tochtje lopen zou wel leuk zijn. De keuze was redelijk beperkt. Ik kwam uit in Laren waar gisteren de negende editie van de Wandelvierdaagse van Het Gooi was gestart. Een vierdaagse waarbij het ook mogelijk is om voor één dagje mee te doen. 




Zo gezegd, zo gedaan. Om acht uur vertrok ik richting Noord-Holland en ontdekte dat de A27 tussen Utrecht en Almere het meest deprimerende stuk asfalt is dat je in Nederland kunt tegenkomen. File, file, file. In Laren arriveerde ik met een vertraging van bijna twintig minuten. Na aanmelding borg ik de deelnemerskaart, routebeschrijving en landkaartje zorgvuldig op, startte Runkeeper op en begon aan een tocht van 20 kilometer door het Gooise landschap.




Zoals jullie ondertussen weten loop ik 'redelijk door' en moet daardoor vaak al zig-zaggend door de rij met mede-wandelaars heen. Vandaag was het in het begin niet anders. Ik zag mensen lopen, hobbelen, bewegen en alles wat daar tussenin zit. Veel wandelaars overigens ook met uitingen van de Vierdaagse van Nijmegen op hun rugtassen. Zouden zij echt de Vierdaagse hebben gelopen ? Joh ... als zij dat kunnen, dan moet het voor mij een fluitje van een cent zijn ! (reken mij later maar op deze uitspraak af) 




Enfin ... lopen dus. Eerst via de bebouwde kom van Laren naar de heide; de  Westerheide om precies te zijn en na het oversteken van de Nieuwe Crailoseweg ook een stukje van de Bussumer Heide. Via een natuurbrug en Zanderij Crailoo werd het Spanderswoud bereikt. Heerlijk wandelen in de schaduw van vele bomen. Het was heerlijk !




De route van vandaag had de naam 'Buitenplaatsenroute' gekregen en dan is het wel logisch om enkele buitenplaatsen in de wandeling op te nemen, velen voorzien van een landgoed. Eerst Bantam, daarna Boekesteyn en later landgoed Spanderswoud. Nou ben ik niet zo van architectuur en zo, maar de optrekjes die ik vandaag zag waren vooral erg groot en daardoor indrukwekkend. 




Inmiddels zat er 12 kilometer alweer op en was ik ongemerkt alweer op de terugweg; een terugweg door het Spanderswoud. Een fantasieloze route; vooral veel rechttoe -  rechtaan met heel soms een afslag. 




Het werd rustig op de route. Voor mijn gevoel had ik alle andere 20 kilometerlopers al ingehaald en kwamen nu de late starters van de 10 kilometertocht in zicht. Het bos werd verlaten bij het gebouw van de AVROTROS; voorheen kon je daar nog gewoon even naar binnen, maar tegenwoordig is het vergrendeld met hekken en voorzien van camera's. Fijn om te zien dat ons belastinggeld in ieder geval nuttig is besteed.

Bij het betreden van de Westerheide stuitte ik op een kudde schapen. Leuk om te zien, maar irritant als deze beesten precies op het pad hun roes liggen uit te slapen. Toch wel schattig om te zien. Ik vervolgde mijn weg en ga al vlot weer door met het inhalen van lopers van de 10 kilometertocht. Daarna bereikte ik de bebouwde kom van Laren en kwam de finish in zicht.




Overigens ... ik heb berekend dat ik nog minder dan 2 kilometer hoef te lopen om de teller voor 2017 op 1.000 kilometer te krijgen. Kijk ik naar de langere termijn, dan moet ik voor 1 augustus a.s. nog 141 kilometer lopen om in één jaar op 2.000 kilometer uit te komen. Een fraai streven, maar dusdanig veel dat ik niet de illusie heb dat ik deze enorme afstand elk jaar kan wandelen.



zondag 18 juni 2017

8e Nacht van de Vluchteling

Datum: 18-06-2017
Tocht: 8e Nacht van de Vluchteling
Plaats: Amsterdam
Organisatie: Stichting Vluchteling
Afstand: 40 km

Inschrijfgeld: € 0,00
Deelname: 1e keer

Ik moet even graven in m'n geheugen om te bedenken wanneer ik me aanmeldde om deel te nemen aan de Nacht van de Vluchteling. Het was zaterdag 22 april om 11:28 uur . Maar goed ... een aanmelding voor een nachtelijke wandeltocht van veertig kilometer met als insteek dat iedere wandelaar zich laat sponsoren om zo geld op te halen om vluchtelingen in hun eigen regio van noodhulp te voorzien. Het klinkt zo eenvoudig; nachtje lopen in plaats van slapen, maar is dat ook zo eenvoudig. 

Vooraf kan je hier natuurlijk verschillende theorieën op loslaten, maar ik besloot alles maar voor kennisgeving aan te nemen. Ik had me aangemeld om de Nacht van de Vluchteling te gaan lopen in en rond Amsterdam. Deze stad was dit jaar voor het eerst startlocatie naast Nijmegen (naar Arnhem, in 2016 voor het eerst) en Rotterdam (naar Den Haag). Waarom dan Amsterdam ? De route van Rotterdam naar Den Haag wordt door velen gezien als de 'enige echte route' omdat hier de Nacht van de Vluchteling ooit als eerste werd georganiseerd. Deze route was al vol op het moment dat ik me inschreef. Alternatief was een Gelderse wandeling en nog relatief dicht bij huis, maar voor mijn gevoel door een iet-wat heuvelachtige omgeving; hier wilde ik me niet direct aan bloot stellen, dus werd het een wandeling in "Mokum'.




Goed, de inschrijving was een fluitje van een cent, maar iedereen die zich had ingeschreven conformeerde zich aan het doen van een geldelijke tegenprestatie: het zoeken van sponsoren. Dat is me gelukt. Ik haalde € 75.- op. Een bedrag waar ik dik tevreden mee ben; ook al heb ik verhalen gehoord en gelezen van personen en teams die honderden of zelfs duizenden euro's wisten op te halen.

Op 16 mei leek een trainingswandeling van ruim 41 kilometer in de regio flink roet in het eten te gooien. Ik liep deze wandeling op simpele sportschoenen en mocht na afloop blaren prikken. Goed ... zo'n afstand op m'n sportschoenen was dus geen succes en ook niet het beste idee om op zo'n manier een nachtelijke tocht van 40 kilometer te lopen. Heel snel moest er een oplossing worden gevonden en tegelijkertijd moesten ook mijn voeten herstellen van de opgelopen blaren. Een race tegen de klok; zou het allemaal wel gaan lukken ?

Nieuwe schoenen dus ...
Na aankoop werd het tijd om de schoenen goed in te lopen, maar dat had ik zelf in de hand. De schoenen lopen heerlijk en wellicht moet ik maar een tweede paar aanschaffen zodat ik de komende jaren voorzien ben van goed schoeisel.

De dagen werden afgeteld en toen was het zaterdagavond en de hoogste tijd om de trein naar Amsterdam te nemen. Na een voorspoedige rit met een overstap op station Driebergen-Zeist kon ik (na enig zoekwerk) de stadsbus richting Westergasfabriek pakken. 




Ik was er eigenlijk veel te vroeg want zo'n anderhalf uur voor vertrek resulteert in veel slenteren en rondhangen. De tijd wist ik de doden door o.a. even met Art Rooijakkers op de foto te gaan en me te verbazen over het schoeisel waarop veel wandelaars deze barre tocht willen gaan lopen.





Nadat Johnny de Mol en minister Lilianne Ploumen het startschot hadden gelost was ik vlot weg; liep even op kop maar zag ook dat er behoorlijk veel deelnemers al veel eerder waren gestart. Ondanks dat deze wandeling geen wedstrijd is, is eerder vertrekken natuurlijk niet zo netjes. Na enig oponthoud bij het veer over het IJ kon ik vlot doorstappen richting eerste pauzepunt. Een knip in m'n kaart en ik kon weer verder. Vanaf dat moment liep ik alleen voor de hele meute uit. Amsterdam liet ik achter me en verdween in de duisternis van het 'Waterland'. Omhuld door wat nevel en vocaal ondersteund door veel kwakende kikkers stapte ik onder een heldere sterrenhemel stevig door. Het ging voorspoedig en van vermoeidheid was totaal geen sprake. De route was goed aangeduid met vele pijlen en dat maakte het lopen makkelijk. 

Bij aankomst in Broek in Waterland hield ik een korte pauze. Een paar slokken thee waren niet echt mijn ding. Op m'n gemak zocht ik een fijne soundtrack uit om te beluisteren gedurende de route naar het volgende rustpunt in Durgerdam. Terwijl ik hier mee bezig was, zag ik de nodige wandelaars alweer op pad gaan. Ik besloot ook weer op pad te gaan en werd bij een tunneltje behoed voor het verkeerd lopen. Er was bij het verlaten van de tunnel geen pijl zichtbaar, maar dankzij twee andere wandelaars liep ik na 20 foute meters toch de goede kant op.




Inmiddels was het tegen half vier in de nacht en passeerde ik het '20 KM-bord' wat gewoon betekende dat ik op de helft was. WOW ! Het ging echt heel voorspoedig en dat wilde ik graag volhouden. Ergens in de middle of nowhere passeerde ik twee wandelaars die ik af en toe een stukje zag rennen. Ik zag ze uren later pas weer bij de finish in Amsterdam.




Langzaam maar zeker werd het licht; prachtig om Nederland zo te zien ontwaken. Natuurlijk zijn dit soort momenten waarop de wereld de kleur van de dag krijgt, ook uitermate geschikt om foto's te maken. Ik maakte er ook dankbaar gebruik van, maar wilde niet te vaak stil gaan staan om te fotograferen.




Tegen de tijd dat ik in de buurt van Durgerdam liep, was het al behoorlijk licht geworden. Het uitzicht over het water met de skyline van Amsterdam aan de overkant, beiden badend in het ochtendgloren was fenomenaal. Een schilderij !




Na een korte pauze om 04.48 uur bij het voetbalveld in Durgerdam ging ik verder; nog 12 kilometer te gaan om de 40 vol te maken. Ik was op de hoogte van het plan dat m'n gezin me in Amsterdam wilde opwachten bij de aankomst, maar omdat ik niet lang na zeven uur al zou gaan finishen leek het me handiger dat ze niet naar Amsterdam zouden afreizen. Een appje was zo gestuurd.




Vanuit Durgerdam richting Amsterdam liep ik over een vaag voetpad. Veel zand en losse stenen. Met zo'n 28 nachtelijke kilometers reeds achter de rug is het geen zegen om over zo'n pad te moeten wandelen. Ik passeerde de A10 op de plaats waar de snelweg  in de Zeeburgertunnel verdwijnt. Nog een klein stukje verder en ik kon het water oversteken via de Schellingwouderbrug. Midden op de brug stond het  '30 km-punt' te stralen in de ochtendzon.




In de verte liepen twee wandelaars [filmpje van hun aankomst] maar ik liep steeds meer op ze in. Op de Zuiderzeedijk haalde ik ze in en nam al snel flink afstand. Via de Amsterdamsebrug stak ik het Amsterdam-Rijn-kanaal over en liep de bebouwde kom van Amsterdam binnen. Op dat moment had ik nog zo'n acht kilometer te gaan ... dacht ik.




Na een controlepost van Pension Homeland liep ik door voor de laatste kilometers. Het waren er 4 in plaats van de verwachte 3 kilometer. Niet grappig ! Twee jongens hadden in het laatste stuk van de wandeling het tempo fors verhoogd (of gewoon nergens pauze gehouden) en passeerden mij vlak voordat ik bij Amsterdam Centraal was. Ik wachtte even, maakte een foto en liet ze van me weg lopen. Ze hadden via een telefoon wat muziek aan en dat irriteerde me. 




De laatste kilometers gingen goed. Zo goed zelfs dat de 40ste kilometer de snelste van de hele wandeling was. Helaas was het niet de laatste kilometer want pas na een passage van het Westerpark, inclusief daklozen, kwam de finish in zicht. 




Bijna 41.5 kilometer heb ik gelopen. Gestart om twee minuten over twaalf in de nacht en de finish gepasseerd om precies kwart over zeven in de ochtend. Als ik de pauzetijden en de tijd op de veerpont niet meetel, dan heb ik er 6 uur en 38 minuten overgedaan; gewoon in minder dan 400 minuten deze afstand afgelegd !




Moe. Voldaan en SUPER TROTS !!

Op maandag 19 juni ben ik naar Den Haag gereden en heb daar bij de Stichting Vluchteling een stempel in mijn wandelboekje laten zetten.




donderdag 15 juni 2017

71ste Avondvierdaagse Veenendaal

Datum: 12 t/m 15 juni 2017
Tocht: 71e Avondvierdaagse Veenendaal
Plaats: Veenendaal
Organisatie: Sticht Gooise Wandelsport Bond
Afstand: 4x10 km

Inschrijfgeld: € 5,00
Deelname: 1e keer

Om maar gelijk met de deur in huis te vallen: de laatste keer dat ik de avondvierdaagse heb gelopen was in 1986 als leerling van een basisschool in Leerdam. De medailles zijn er helaas niet meer.

Zo dat was de binnenkomer, nu de realiteit. De avondvierdaagse in Veenendaal is één van de grootste (volgens velen zelfs DE grootste) van Nederland. Dit jaar werd de 71e editie gelopen door maar liefst 5.211 wandelaars. Een enorm aantal. Ik liep de vierdaagse voor de eerste keer en koos bij inschrijving om dagelijks 10 kilometer te gaan wandelen. Alternatief was een route van 5 of 15 kilometer per dag. Met in gedachten dat komend weekend ook de Nacht van de vluchteling (40 km) op het programma staat, leek 'de 10' me meer dan genoeg.

De eerste avond stond ik al vroeg bij de inschrijftafel om mijn startbewijs te laten stempelen; niet wetende dat ze hier pas om 17.45 uur mee beginnen. Een praatje hier, een praatje daar en toen kon ik naar het startvak voor de individuele deelnemers. Ik vond een plekje vooraan en om 17.58 uur werd het startsein gegeven. Ik maakte direct tempo en hield dit ook de gehele route vol. Een gemiddelde wandelsnelheid van meer dan 7 kilometer per uur haal ik niet vaak, maar deze avond dus zonder enig probleem. Tegen het eind van de wandeling stuitte ik op de stoet die de 5 kilometer liep. School na school passeerde ik en meldde me niet veel later bij de verbaasde dames achter de inschrijftafel. Dankbaar nam ik het stempeltje in ontvangst. Zo, dat was één; op naar morgen !





De tweede dag ging in grote lijnen hetzelfde als de eerste dag. Enig minpuntje was een verkeersregelaar die mij de verkeerde kant op stuurde. Hierdoor heb ik een stuk van het parkoers gemist en dreigde ik te finishen met maar 9.4 kilometer achter de rug. Dat kon natuurlijk niet dus liep ik een extra lusje en liet daarna netjes mijn startbewijs weer afstempelen. Ik had me overigens voorgenomen om een stuk rustiger te lopen dan op de eerste dag; dat is gelukt.




De derde dag was een route door het bos met eerst een stukje door Veenendaal-West. Tim liep de eerste kilometer samen met mij en wachtte toen op zijn klas. Hierna maakte ik lekker tempo en was al spoedig in de fraaie bosrijke omgeving. Het lopen ging lekker. Ik kwam zelfs over een bospad dat ik nog niet eerder had gelopen. Het voordeel van helemaal alleen voorop lopen is de rust in het bos waardoor ik zelfs nog wild heb kunnen spotten. Bij het verlaten van het bos en de terugkeer in de bebouwde kom van Veenendaal stonden Linda en Robin me al op te wachten. In de bocht was het druk met toeschouwers. Het is echt waar, publiek langs de route werkt opzwepend en het ijsje dat de Rabobank uitdeelde deed me ook goed. De laatste drie kilometer gingen erg snel en voor ik het wist stond ik weer aan de finish, Morgen de laatste dag van mijn allereerste Avondvierdaagse in Veenendaal. Voor mijn gevoel is het morgen hooguit 8 kilometer, maar dat mag de pret niet drukken. Het wandelboekje is reeds voorzien van een stempel en de medaille kan ik na afloop ophalen bij het startbureau.



De laatste avond ging weer ouderwets vlot. De voorspelde regen bleef uit en werd ingeruild voor een portie zonneschijn. Samen met een hele snelle 15 km-loper overbrugde ik de eerste 3 kilometer om vervolgens alleen mijn weg door Veenendaal te bewandelen.
Halverwege werd ik verrast door Linda en Robin. Ze hadden een hele lekkere medaille voor me gekocht en ook een zak (guilty pleasure) drop-jojo's viel mij ten deel. WOW ! Later kreeg ik van mijn lieve moedertje nog een mooie bos bloemen.

Het was dus de laatste avond en traditiegetrouw is de afstand dan altijd wat korter dan de officiële afstand. Vanavond kwam het uit op iets minder dan 8 kilometer.
Nu rust pakken want over ruim 48 uur sta ik aan de start van de Nacht van de Vluchteling in Amsterdam. 40 kilometer in het holst van de nacht. 






vrijdag 9 juni 2017

5de NachtSwalkerstocht Fryslân

Datum: 09-06-2017
Tocht: 5e NachtSwalkerstocht Fryslân
Plaats: Nieuwehorne
Organisatie: Doelgericht Wandelen
Afstand: 15 km

Inschrijfgeld: Onbekend
Deelname: 1e keer

Het was noodweer, de regen viel met bakken tegelijk naar beneden en van een voorgenomen ochtendwandeling met een wandelclub uit Elst of de NS-wandeling van Houten naar Culemborg kwam dus helemaal niets terecht. Een beetje regen is natuurlijk geen punt; maar een paar uur in een hoosbui gaat zelfs mij wat te ver.
Maar goed ... geen ochtendetappe dus, maar wat dan wel ? Een zelfbedachte middagroute of wellicht iets 's avonds ? Ja, dat werd het. Een avondwandeling en nog een bijzondere ook !

In het Friese Nieuwehorne stond vanavond de vijfde editie van de NachtSwalkerstocht Fryslân op het programma. Online intekenen was helaas niet meer mogelijk, maar voor de last-minute wandelaars waren er nog circa 60 plaatsen beschikbaar. Ik besloot het zekere voor het onzekere te nemen en belde met de organisatie om een plekje te reserveren. Zo gezegd én zo gedaan.

Na een autorit van zo'n 160 kilometer parkeerde ik de auto op de parkeerplaats van de lokale voetbalclub en begaf me naar de kantine. Bij de inschrijftafel was mijn 'reservering' niet bekend, maar ik kon gewoon meedoen als ik ter plekke een inschrijfformuliertje in zou vullen. Fijn ! Bij het afrekenen profiteerde ik voor het eerst van mijn lidmaatschap van de KWBN: € 1,- korting, ondanks dat ik mijn ledenpasje nog niet fysiek in bezit heb; dat is mooi meegenomen.


Het was kwart voor negen in de avond, een kwartier voor vertrek en onder de klanken van Tsunami verzamelden de deelnemers aan de tocht van 15 kilometer zich in het startvak.




De deelnemers aan de 33 kilometer waren al enkele uren eerder vertrokken. Na een korte toespraak mochten we al eerder dan gepland op pad. Na een kleine kilometer verliet ik het groepje wandelaars om me heen en liep op mijn eigen tempo verder. Al spoedig liep ik een straatlengte voor de menigte uit. In de verte liepen vier wandelaars die tien minuten eerder al stilletjes waren vertrokken om de drukte voor te zijn. Vlak voor het eerste rustpunt bij Pypskoft passeerde ik ook deze wandelaars. Een pauze na 4,8 kilometer is voor mij nog niet nodig, dus stapte ik in een lekker tempo door over een graspad en door een bos. 

Bij het verlaten van het bos kwamen twee wandelaars mij tegemoet die de weg kwijt waren; het enige dat ik zeker wist was dat ze nu zeker verkeerd liepen. Na een stempel in Oldeberkoop vervolgde ik mijn weg en passeerde enkele wandelaars van de 33 kilometer die zich ondertussen bij de 15 kilometergroep hadden gevoegd op de laatste 6.8 kilometer van het parcours. Het ging voorspoedig; we volgden de lichtjes en ... waren toen de weg kwijt.

Afslag gemist ? Wat nu ? Nog een keer de beschrijving lezen, maar we kwamen er maar niet uit. Onze wegen scheidden; zij naar links en ik naar rechts. Achteraf bleek het beiden niet correct te zijn, maar daar kwam ik pas achter toen ik al bijna 2 kilometer te ver terug was gelopen. Een telefoontje met de organisatie leerde mij alleen wat ik als wist "Je loopt verkeerd."  Dan toch maar terug en bij een kruising trof ik drie andere wandelaars die ook niet meer wisten waar ze heen moesten. Met mijn ervaring dat links en rechts zeker niet goed was, besloten we nog een stukje terug te lopen. En ... jawel ... lichtjes in het bos en ineens zat ik weer op de route, al had ik daardoor 2.75 kilometer te veel (lees: verkeerd) gewandeld.


Inmiddels begon het echt 'tsjuster' te worden en velen ontstaken zaklampjes om niet in de 'drek' te stappen. De route door het bos was erg leuk met overal gekleurde lampjes. Bij het verlaten van het bos ging het richting provinciale weg (N353 - Heerenveenseweg) en daarna richting de laatste rust van de avond; De Tolbrugschans. Wederom hield ik geen pauze; balend van mijn extra 'de-weg-kwijt-lusje' en het half uur dat dit had gekost, koos ik ervoor om door te lopen. Rap passeerde ik weer veel wandelaars en genoot van al het moois dat de organisatie had bedacht. Het ging langzaam maar zeker weer richting de finish in Nieuwehorne; de kantine van de voetbalclub.

De wandeling was zeer de moeite waard; 15 kilometer is een mooie afstand en omdat ongeveer de helft in het donker werd gelopen, was dit een prima warming-up voor de Nacht van de vluchteling van volgend weekend.