zondag 27 augustus 2017

6e Leientocht

Niet ver van Bunnik ligt het dorpje Werkhoven. Ergens ver weggestopt lijkt een herinnering te zitten dat ik hier ooit wel eens ben geweest, maar de bijbehorende context is een groot raadsel. Vandaag zette ik dat recht en ging ik op pad om aldaar de Leientocht te gaan lopen. Een tocht door de uitgestrekte regio met zes verschillende afstanden. Vooraf dacht ik nog aan de maximale 40 kilometer, later kwam een gedachte aan 20 kilometer, maar uiteindelijk belandde ik dus op het traject van 'de 30'.



De rit naar Werkhoven ging door (soms) zeer dichte mist. Op de snelweg was het daarom spelen met de mistverlichting van de auto. Ondertussen was ik erg blij met deze weersomstandigheden, want tijdens het wandelen zou dat prachtige plaatjes op gaan leveren. Bij aankomst stonden twee parkeerregelaars al klaar om alle bezoekers naar een plekje op het veld voor de kerk te leiden. Het was nog niet druk en ik kon vlot naar de inschrijftafels welke waren gesitueerd in de pastorie. Nadat ik € 3,- had voldaan en een routebeschrijving in ontvangst had genomen ging ik weer naar buiten; startte Runkeeper op en begon aan mijn wandeling. Na een kleine slinger door het dorpje kwam ik bij een tunneltje waardoor ik veilig aan de andere kant van de provinciale weg kon komen. Hier vandaan kreeg ik direct waar ik zo op hoopte ....


Al vroeg op de route werd Kasteel Beverweerd aangedaan. Speciaal voor de wandelaars aan de zondagse editie van deze wandeltocht was het terrein van het kasteel geopend. Behalve veel rommel voor de ramen en een afgebroken lantaarnpaal was er niet veel te zien; vergane glorie, al zag het kasteel er van een afstandje prachtig uit.


Na het verlaten van het kasteelperceel merkte ik dat het me maar niet lukte om m'n gewenste tempo te vinden. Ik kwam niet op gang en had enige twijfel of ik de route wel moest vervolgen of dat ik zou terugkeren naar het startbureau. Eerst maar eens wat brandstof tot me nemen. Een Sultana en een boterham met pindakaas gingen er goed in. Qua tempo vertraagde ik een beetje en liep op m'n gemak over het Aderwinkelpad richting Huize Broekbergen en vervolgens naar het eerste rustpunt van de dag.



Normaal gesproken rust ik zelden tot nooit na amper 7 kilometer wandelen maar vandaag was het even nodig. Enthousiast werd ik begroet door vele biggetjes. In een ruimte achter de boerderij was een rustpunt ingericht. Ik kocht een plakje cake en raakte aan de praat met wandelaars uit mijn geboorteplaats Leerdam. Voor mij stond deze rust in het teken van het resetten. Nog 23 kilometer wandelen zoals de afgelopen 7 kilometer zou geen succes zijn, dus de knop moest om. 



Het lukte. Ik kon spoedig mijn weg weer vervolgen en zette koers richting Doorn. Ondanks dat Doorn niet ver van Veenendaal verwijderd ligt, wist ik niet dat het zo'n aangenaam plaatsje was om in te wandelen. Erg leuk om op het terrein van Bartimeus te kunnen wandelen.


Via de Woestduinlaan en de Pittesteeg kwam ik op een punt dat ik het spoor even kwijt was. Samen met twee andere wandelaars zochten we de juiste route. Beiden waren we via een ander pad op dit punt aangekomen en beiden wisten we niet meer waar naar toe. Door logisch nadenken en een blik op de kaart én de routebeschrijving konden we onze weg vervolgen al zal het niet geheel volgens de plannen van de routebouwers zijn geweest.
Na een korte rust (18 km gelopen) bij hetzelfde rustpunt als de vorige keer, liep ik weer verder voor de afsluitende twee uur van deze wandeltocht. Na een lang stuk over een heerlijke asfaltweg kwam ik aan bij Landgoed Sterkenburg met een prachtig kasteel aan de rechterzijde.


De temperatuur begon inmiddels al op te lopen en het was warm onderweg. De laatste kilometers kenden weinig beschutting. Het rustpunt na circa 20 kilometer liet ik voor wat het was. Enkele woest blaffende waakhonden (achter een hek) waren niet echt uitnodigend. Niet veel later kon ik eindelijk gebruik maken van een opstapje om over een afrastering van een weiland te klauteren. Ik had deze dingen al vaker gezien, maar nog niet eerder gebruikt.


Na dit opstapje ging de tocht verder door een weiland met schapen en een verlaten ooievaarsnest. Aan het einde van het pad was een lage onderdoorgang van de provinciale weg richting Wijk bij Duurstede en Cothen. Gebukt ging ik eronderdoor. Na een volgend stuk door grasland en nadat ik een brug was overgestoken kwam het bordje "Werkhoven - 2 km' in zicht. De routebouwers hadden echter bedacht dat we de andere kant op zouden gaan. Even twijfelde ik ... zou ik de route inkorten of de originele tocht uitlopen ? 


Ik koos voor optie 2 en kwam via een weiland en verschillende boomgaarden (peren, appels) bij een schattig ijswinkeltje terecht. Ondanks dat ik geen pauze had gepland was dit niet te negeren. Ik kocht een heerlijk ijsje bij 'Merels IJs' aan de 'Hollendewagenweg' en raakte aan de praat met een andere wandelaar.


Nadat ik van het ijsje had genoten liep ik de laatste kilometers terug naar Werkhoven. Exact 5 uur was ik in beweging geweest. Niet slecht voor een zondagmorgen. Volgende week wacht de Airborne Wandeltocht in Oosterbeek. Met meer dan 35.000 wandelaars is dat toch heel iets anders dan de tocht van vandaag. Overigens ... deze Leientocht was een juweeltje. Veel afwisseling in ondergrond én landschap, veel keuze in afstanden en bovendien niet al te ver van huis. 




Geen opmerkingen:

Een reactie posten