zaterdag 19 augustus 2017

Heidetocht

In het laatste weekend van de zomervakantie zag ik de kans schoon om nog een keertje op pad te gaan. In het wandelboekje zag ik een tocht in Ede. Lekker dicht in de buurt. Afstanden varieerden van 5 tot 20 kilometer. Liever was ik een stapje verder gegaan; 30 of 40 kilometer. Helaas was deze afstand niet beschikbaar in Ede. Wel op enkele andere plaatsen maar dan was de reistijd weer een stuk langer. Het werd dus Ede.



Omstreeks half acht vertrok ik richting startbureau aan de Thomaslaan. Parkeren kan gewoon in de woonwijk, al is het wel even zoeken naar een plekje. Bij binnenkomst was het clubgebouwtje al goed gevuld. Veel wandelaars zaten aan de koffie en een kleine twintig personen stonden te wachten bij de inschrijftafels. Deze waren nog onbemand. Pas om precies acht uur kwam er leven in de brouwerij. Ik was vlot aan de beurt; betaalde het inschrijfgeld en nam een routebeschrijving in ontvangst. Zorgvuldig borg ik alles op en nadat ik Runkeeper had opgestart was het tijd om op pad te gaan.



In de stromende regen wandelde ik de straat uit en vervolgde mijn weg richting het centrum van Ede. Ik passeerde de markt op het plein voor de MediaMarkt en ging via de Raadhuisstraat verder. Hier zag ik een pijl over 't hoofd maar kon een stukje verder de route weer oppakken op de Arnhemseweg. 



Ter hoogte van een pannenkoekenhuis was het gedaan met de verharde ondergrond. Het bos en de heide lagen op de wandelaars te wachten. Alles drijfnat met de bijbehorende grote plassen op de paden. 



Vlot bereikte ik de uitgestrekte heide. Deze stond in bloei en het was een genot om tussendoor te wandelen. In de voorafgaande nacht (of wellicht zelfs in de vroege ochtend) hadden de wilde zwijnen hun sporen in dit gebied achtergelaten. Veel gras was omgewoeld en afdrukken van de poten van deze dieren waren overal zichtbaar.



Na circa 7 kilometer nam ik de tijd om het vertrek van een grote schaapskudde te bekijken. De herder opende een groot hek en drie honden wisten vervolgens precies hoe ze alle schapen de juiste richting op moesten drijven. Een lust voor het oog. 



Door dit oponthoud was ik inmiddels ingehaald door twee wandelaars die al een tijdje achter me liepen. Het bood mij een mooi richtpunt om me weer op te focussen. Langzaam maar zeker kon ik het wandeltempo gaan opvoeren. Na precies tien kilometer stuitte ik op een rustpunt. Een kraam met eten en drinken werd door een aantal wandelaars gebruikt om eventjes te gaan zitten. Zelf besloot ik niet te pauzeren en de tocht van 20 kilometer zonder pauze uit te lopen. 



De tocht ging voorspoedig en de routepijlen waren eenvoudig te vinden. Tot aan 17 kilometer ging het allemaal prima, maar op dat punt was geen pijl meer te bekennen. Ik twijfelde en liep een stukje terug en stuitte op andere wandelaars. Samen liepen we weer terug naar het punt waar een pijl zou horen te hangen. Niets te vinden, niets te zien.
Na kort overleg besloten we zelf de route naar de finish te bepalen. Via enkele lange geasfalteerde wegen zou ik de bebouwde kom van Ede weer bereiken, maar ineens merkte ik de Doolhoflaan op. Een weg die in de routebeschrijving was opgenomen na het punt waarop ik geen pijl meer kon vinden.



Een mooi moment om voor de laatste anderhalve kilometer de officiƫle route weer op te pakken en zo terug te lopen naar het clubgebouw van de wandelvereniging. Door het omlopen kwam de totale afstand ruim boven de 20 kilometer uit, maar desondanks was ik nog mooi op tijd binnen.



Deze wandeling liep ik in een fors tempo. 20 kilometer (precies) wist ik binnen drie uur te overbruggen. Een gemiddelde van circa 6.68 km/u; dat haal ik niet vaak. Volgende week wandel ik geen georganiseerde tocht, maar daarna staan twee klappers op het programma. Allereerst de Airborne Wandeltocht van 40 kilometer en een week later de 80 kilometer van de Kennedymars van Waalwijk !

Geen opmerkingen:

Een reactie posten