zaterdag 30 september 2017

4e Torentocht

Het was alweer drie weken geleden dat ik voor 't laatst wandelde in georganiseerd verband. Toen was het 80 kilometer buffelen in Waalwijk. Een tocht waar ik nog steeds met bijzonder veel genoegen aan terug denk. Een Kennedymars is een uitputtingsslag voor lichaam en geest, maar o-zo gaaf om te doen, te ervaren, te beleven. Dat maakt het afzien (herstellen) in de dagen die volgen tot peanuts. Voor 2018 heb ik me inmiddels voor twee Kennedymarsen ingeschreven (1 en 2); grote kans dat er nog wel één of twee of ... zullen gaan volgen.


De afgelopen weken heb ik regelmatig gewandeld in en om Veenendaal. Stukjes variërend van 6 tot 11 kilometer. Wandelingen om mijn spieren te laten herstellen van 'Waalwijk' en ook wandelingen om mijn tweede paar wandelschoenen in te lopen. Vandaag was het echter tijd om weer echt op pad te gaan. Qua georganiseerde tochten was mijn oog gevallen op de Torentocht. Qua afstand was deze voor iedereen passend te maken.



Tussen vijf dorpen (Buren, Zoelen, Erichem, Kerk-Avezaath en Kapel-Avezaath) kon naar hartenlust en naar eigen inzicht worden gewandeld. Iedereen kon op die manier zijn of haar eigen wandeltocht configureren. Ik zag dit helemaal zitten en puzzelde een tocht van circa 40 kilometer bij elkaar. Start in Buren en een dubbele passage van Erichem.

Toen ik aanstalten maakte om op pad te gaan wijzigde ik mijn startpunt naar Erichem. De weersverwachtingen waren niet heel positief en dit dorpje was vanuit alle andere dorpen direct te bereiken; iets wat met Buren niet het geval was.

Bij aankomst in Erichem was het stil, heel stil. Geen enkele andere wandelaar was aanwezig en ik twijfelde of ik wel goed zat. Voor de zekerheid controleerde ik het adres van de kerk waar ik zou starten en ik zat goed. Auto parkeren, wandelsloffen aan en op naar het startbureau. Ik was de eerste, maar de dames achter de tafel hadden er al helemaal zin in. Inschrijven ging vlot en ik ontving al direct mijn eerste stempel op m'n controlekaart. Met een a4-tje in de hand met daarop alle routes die vanaf Erichem naar de omliggende dorpen voerden verliet ik het Protestants Christelijke gebedshuis en begon aan mijn eerste etappe van vandaag. Buren.



Via een schelpenpad verliet ik Erichem en sloeg aan het einde rechtsaf. Hier kwam ik direct de aangekondigde omleidingsroute tegen. Een paar honderd meter verder rechtdoor lopen en dan naar links in plaats van via de Burensewal en het Betuws Wijndomein. Na een poosje kon ik de oorspronkelijke route weer vervolgen. Op veel belangrijke punten waren routepijlen geplaatst, maar het grootste gedeelte van deze tocht moest gebruik worden gemaakt van de papieren routebeschrijving. Deze klopte als een bus.



De route naar Buren voerde via een klompenpad waar mijn schoenen op waterdichtheid werden getest. Het gras stond hoog en was drijfnat maar m'n schoenen weerstonden de test glansrijk. Al struinend door het hoge gras bereikte ik Camping De Karekiet. Een verzameling bouwvallen bij elkaar, dat was de indruk die ik kreeg toen ik over het terrein liep en de camping bij de Erichemse Kade weer verliet.



Buren was niet ver meer want al snel doemde het prachtige dorpsaanzicht op. Nadat ik de Tielseweg was overgestoken kon een fotomomentje niet uitblijven. Nadat ik het aanblik had vereeuwigd kon ik eigenlijk direct opnieuw afdrukken want nadat ik de pannenkoekenbakker was gepasseerd stond ik voor de prachtige Buitenhuizenpoort met daarachter de toren van de Sint Lambertuskerk. Mooi, m'n eerste etappe zat er alweer op. 



Vlot stempelen, toilet bezoeken, nieuwe routebeschrijving ophalen en door naar Zoelen.
Amper vertrokken en nog niet eens voorbij het Marechausseemuseum op de Weeshuiswal en daar kwamen de eerste regendruppels al naar beneden. Ik had goede hoop dat het niet ernstig nat zou gaan worden en ik liep lekker door. Dit bleek echter een flinke natte misser te zijn. Het was 't begin van veel, heel veel, regen. 



Onderweg naar Zoelen voerde de route over veel geasfalteerde wegen met weinig beschutting. De weergoden wisten hier wel raad mee. Wandelend op de Akkerstraat, Meentstraat en de Avezaathsesteeg was er geen houden meer aan. Een nat pak was een feit en dan had ik amper tien kilometer van de geplande 40 gelopen. 



Na veel asfalt mocht ik een boomgaard door. De appels hingen te wachten om geplukt te worden. In deze boomgaard passeerde ik drie wandelaars waarvan ik vermoedde dat ze een appeltje zouden pikken. Het verse fruit aan de bomen kreeg wel heel specifieke aandacht en dat terwijl er bij de entree van de boomgaard appels werden aangeboden door de fruitteler. Ach ... ik liep door en via een nieuwbouwwijk kwam de Stefanuskerk in Zoelen vlot in zicht.



Ik had inmiddels 17 kilometer gewandeld en nam mijn pauze. Dit was een goed moment om een besluit te nemen over de rest van de route. Aan de ene kant wilde ik graag de geplande 40 kilometer voltooien, maar voor het idee om nog 23 kilometer in de regen te gaan lopen kreeg ik de handen niet op elkaar. Dan een stukje inkorten zodat er nog maar 17 kilometer zou resteren. Eenmaal buiten constateerde ik dat het niet meer droog zou gaan worden. Ik besloot de kortste route naar Erichem te nemen. Hierdoor zou ik de dorpen Kerk-Avezaath en Kapel-Avezaath helaas niet bezoeken. 



Al lopend naar Erichem nam de intensiteit van de buien alleen maar toe. M'n natte shirt plakte aan m'n lijf. Lekker is anders. Bij het oversteken van de Tielseweg koos ik eieren voor m'n geld en ging linea-recta naar de Sint Joriskerk. De routebeschrijving liet ik voor wat het was. Omdat ik bij de start al een controlestempeltje van Erichem had gekregen dook ik direct de auto in. Daar eindigde de Torentocht 2017 voor mij. Geen 40 kilometer maar 21; gezien de omstandigheden ben ik er dik tevreden mee.


Geen opmerkingen:

Een reactie posten