zaterdag 14 oktober 2017

11e Herfstdagtocht Berg en Dal

Datum: 14-10-2017
Tocht: 11e Herfstdagtocht Berg en Dal
Plaats: Berg en Dal
Organisatie: s.v. De Lat
Afstand: 40 km  10 km

Inschrijfgeld: € 7,00
Deelname: 1e keer 

Het is al vele maanden geleden dat ik voor het eerst las over de Amsterdam City Walk en ik me ook voor deze wandeltocht inschreef. Ik had destijds nog geen flauw benul dat er wekelijks vele wandeltochten werden georganiseerd op vele locaties in het land. Toen ik eenmaal had ervaren dat massale wandeltochten niet echt mijn ding zijn, besloot ik mijn startbewijs voor Amsterdam door te verkopen.

Hierdoor kwam er een gaatje in mijn agenda en kon ik me gaan oriënteren waar ik dan zou gaan wandelen nu ik niet naar Amsterdam zou gaan. Ik had twee wandelingen van 40 kilometer gevonden; ééntje onder de rook van Rotterdam en een andere tocht in de buurt van Nijmegen. Mijn keuze viel op deze laatste wandeltocht. De organisatie lag in handen van de Amsterdamse wandelvereniging 'De L.A.T.'. Ik had vernomen dat het een pittige tocht zou zijn en dat zag ik wel zitten.



Om half zeven in de ochtend vertrok ik naar de kantine van de tennisvereniging van Berg en Dal om me daar in te gaan schrijven voor 40 kilometer door een heuvelachtige gebied. Er waren ook trajecten van 25 en 60 kilometer uitgezet, maar 40 vond ik meer dan genoeg.

Bij aankomst werd ik onder de voet gelopen door enkele wandelaars die stipt om half acht waren vertrokken en voorzien van oogkleppen het parcours op denderden. In de kantine stond nog een behoorlijke rij wandelaars te wachten bij de inschrijftafel. Het duurde allemaal erg lang en daardoor kon ik pas na een kwartier vertrekken. 



Voorzien van een uitgebreide routebeschrijving maar in de wetenschap dat er ook pijlen waren ophangen ging ik het terrein af en boog naar links. De eerste 375 meter gingen nog over normale bestrating maar daarna was het direct klimmen en dalen geblazen. 



Dit ging vrijwel de gehele route zo door; ik vond het erg zwaar. Het terrein waar ik op liep behoorde tot Heerlijkheid Beek en was rijkelijk voorzien van forse stuwwallen die beklommen moesten worden. Na een paar kilometer bleef ik maar net op de been toen ik weggleed over een boomwortel, maar na circa 7 kilometer was het dan toch raak. 



Op de Duivelsberg gleed ik weg en kwam ten val. Mijn rechter knie voelde direct pijnlijk aan. Ik liep nog een stukje verder maar besloot al vlot dat ik de wandeling niet zou gaan voltooien. Om iets over negenen verliet ik het parcours en zocht de kortste en makkelijkste weg terug naar de tennisclub.



Hier aangekomen liet ik 10 kilometer afstempelen in mijn wandelboekje en vertrok naar huis. Jammer. Geen 40 kilometer vandaag. Misschien een volgende keer ... 



Geen opmerkingen:

Een reactie posten