zondag 8 oktober 2017

66e Spac Sport Herfstkleurentocht

Het was zaterdagavond en ik struinde wat rond in 'Wandel Wonderland'; op zoek naar een mogelijke wandeling voor vanmorgen. Niet om echt de deur uit te gaan, maar 'just in case'. Een verre rit met de auto was ook geen optie want, ik had alleen het openbaar vervoer ter beschikking. Mijn oog viel op een wandeltocht in Austerlitz; een dorpje tussen Woudenberg en Zeist. Lekker in de buurt en ook de verbinding met het openbaar vervoer zat wel snor. 

Redelijk onverwacht ging ik vanmorgen toch op pad. Ik stond tijdig op het station om de trein naar Driebergen-Zeist te nemen. Het was verdacht stil en dat was geen wonder. Om 07:21 uur rijdt er op zondag geen trein. Toch nog maar eens de app van '9292' gestart en daar zag ik het probleem. Ik had een reisadvies voor vandaag aangevraagd maar kreeg een reisadvies voor morgen, maandag, voorgeschoteld. Wat ik ook deed, er viel geen speld tussen te krijgen. Geen trein tot acht uur. Weer thuis aangekomen bleek dat er op zondag geen enkele bus is met bestemming Austerlitz. Daar gingen m'n fraaie plannen. Met een baalgevoel volgde ik vervolgens de verrichtingen van Max Verstappen in Japan.



Na afloop van de Grand Prix keek ik nog maar eens een keertje in het overzicht met wandeltochten. Nijmegen bleek ook een tocht te hebben en deze was met het openbaar vervoer wél bereikbaar. Vlot verzamelde ik al m'n spullen en kreeg twee boterhammen aangereikt voor onderweg. Linda en Robin brachten me naar station Veenendaal-De Klomp en daar vandaan nam ik de intercity naar Nijmegen. Hier wachtte lijn 5 op me en na een uitstekende reis stond ik een uurtje na vertrek uit Veenendaal al bij het startbureau van de 66e Spac Sport Herfstkleurentocht. Het startbureau was gesitueerd in de kantine van speeltuin De Leemkuil.



Inschrijven ging lekker vlot en met een uitgebreide routebeschrijving kon ik op pad. De wandeltocht was voorzien van pijlen zodat ik me de komende 20 kilometer nergens zorgen over hoefde te maken.



Al kort na de start ging de route door een bebost gebied en dit zette direct de toon voor de rest van de dag. Onverharde paden, blubber en veel paddenstoelen. Kodakmomentjes in overvloed. Na een eerste stuk bos voerde de route via de Cenakelkerk naar Oriëntalis; een museumpark in 'Heilig Landstichting'. Een fijn stuk over bestrating en asfalt; dat loopt altijd lekker. 



Niet veel later was het weer gedaan met de vaste ondergrond en ging de tocht verder over bospaden richting de eerste rust van de dag. Deze werd verzorgd door wandelsportvereniging WIOS. Ik pauzeerde even en kocht wat lekkers. 



Na deze pauze ging ik verder. De paden waren soms goed begaanbaar, soms veel modder en plassen. Dit werd nog eens verergerd door een fikse regenbui die losbarstte boven de regio. Met een behoorlijk nat pak liep ik gewoon door. Schuilen had weinig zin en bovendien hoopte ik dat de regen maar van tijdelijke aard zou zijn.



Onderweg was het een genot om rond te kijken. Veel paddenstoelen en herfstkleuren op zijn mooist. De regen hield al vrij snel weer op en ik kon beginnen met opdrogen. Tussendoor maakte ik de nodige foto's van al het natuurschoon.



Bij aankomst in Groesbeek had ik zo'n 12 kilometer gelopen en passeerde ik hotel De Oude Molen. Hier was de tweede rust van de dag gesitueerd. Ik maakte er geen gebruik van, want in gedachten was ik nieuwsgierig geworden naar de Zevenheuvelenweg die ik iets eerder was gepasseerd. Deze weg is beroemd en berucht onder de wandelaars van de Nijmeegse Vierdaagse. Na een 'rondje Groesbeek' via de Wylerbaan, 'Kamp'  en 'Siep'(waar een hond vrolijk met de wandelaars mee holde en zijn baasje totaal vergat) mocht ik kortstondig het asfalt van de Zevenheuvelenweg onder mijn schoenzolen voelen, want deze weg moest worden overgestoken om bij een flinke golfbaan uit te komen.



Tussen de kouwe kak van de regio baande ik mij een weg naar veiliger oorden, want op de kwaliteiten van de aanwezige golfspelers durfde ik niet te vertrouwen. De route was inmiddels wat eenzijdig geworden. Gewoon rechtdoor blijven lopen. Nadat ik het Afrika Museum was gepasseerd hield ik even stil langs de Meerwijkselaan. Hier stonden geweldig mooie paddenstoelen die ik absoluut van dichtbij wilde bewonderen !



De finish kwam in zicht en vlot ontving ik een stempel én een sticker in mijn wandelboekje. Een medaille kocht ik niet want dat doe ik alleen nog maar bij lange(re) tochten of als deze bij het startgeld zit inbegrepen.

De terugreis naar huis duurde circa 2 uur. Eerst nam ik de bus naar het centraal station van Nijmegen. Hier wachtte de intercity naar Driebergen-Zeist (langs Veenendaal). Hier moest ik overstappen op de de sprinter naar Veenendaal-West. Het was bijna half vijf toen ik thuis mijn wandelschoenen uittrok. 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten