zondag 12 november 2017

Winterserie wsv D.E.W. Escharen

Datum: 12-11-2017
Tocht: 1e tocht winterserie 2017-2018
Plaats: Grave
Organisatie: De Esterse Wandelaars
Afstand: 20 km

Inschrijfgeld: € 2,00
Deelname: 1e keer

Uitslapen op zondag of wandelen op zondag. Beide opties waren voor mij zeer aantrekkelijk, maar omdat er volgend weekend niet gewandeld gaat worden was de keuze voor vandaag niet moeilijk. De wandelschoenen werden gepakt en rond zeven uur in de ochtend reed ik richting het Brabantse Grave.



Mooi op tijd arriveerde ik bij het clubgebouw van de wandelsportvereniging D.E.W. Escharen; gelegen aan een schoolplein in Grave. De parkeerplaats was vol en dus werden de wandelaars verwezen naar het schoolplein, want daar was nog plaats genoeg. Mijn boterhammen en mijn wandelboekje liet ik achter in de auto zodat ik deze onderweg niet mee hoefde te sjouwen.



De weersverwachtingen beloofden weinig goeds. Er was een 'code geel' voorspeld. Regen, hagel, onweer, windstoten. Eerst zien en dan geloven. Ik schreef me in en betaalde 2 euro om een wandeltocht van 20 kilometer te 'mogen' gaan lopen. Nadat ik Runkeeper had ingeschakeld vertrok ik vol goede moed.

De eerste honderden meters gingen door de aangrenzende straten, maar op de Stoofweg sloeg ik rechtsaf en werd de ondergrond onverhard. Het was modderig, veel plassen regenwater en dus drassig als ik over een stukje gras moest lopen.



Ik liep achter het Merletcollege langs, stak de provinciale weg N324 over en vervolgde mijn route langs de Graafse Raam; een aftakking van de Maas, om vervolgens aan de andere zijde van het riviertje weer terug te lopen. 



Hier had de organisatie twee routemarkeringen verkeerd opgehangen waardoor er even wat verwarring was, maar al vrij snel kon ik mijn weg vervolgen via een woonwijk en stuk lintbebouwing.

Ik kwam op een splitsing van de Bronkhorstweg met de Basillius van Bruggelaan die ik vervolgens ook bewandelde. Aan de linkerkant bevond zich de muur en de voorgevel van het voormalige klooster van de Rooie Nonnen.



... en aan het eind van deze weg was het Kapucijnenklooster.



Vlak voor dit klooster moest ik op een kruising naar rechts en liep ik richting de Mars en Wijthdijk. Eenmaal op deze dijk begon het stevig te regenen. Mijn jas hield me gelukkig behoorlijk droog al was m'n jas wel drijfnat. Halverwege de dijk liepen koeien los; even huiverde ik, want deze beesten keken niet al te vriendelijk. Iets sneller dan gebruikelijk liep ik door en tot mijn geluk bleven de koeien waar ze waren.



Via de Pannestaartweg (nog steeds in de regen) liep ik richting de dorpskern van Velp. Hier was ook een rust in het gebouw van Basisschool St. Jozef. Ik pauzeerde en hing mijn jas te drogen. Na een kwartiertje werd het echter weer tijd om verder te gaan om zodoende niet al te laat thuis te komen. Ik moest nog ruim 10 kilometer overbruggen tot de finish.



De route ging verder via een zinloos bochtje langs een kinderboerderij en daarna liep ik een heel stuk langs de Bossche Baan (N324). Verschillende wegen tussen landerijen volgden elkaar op. Erg veel afwisseling zat er niet in. 



Leuk werd het pas toen ik de Riekweg had uitgelopen en rechtsaf moest. Hier was een smal modderpad langs het riviertje Graafse Raam waar ik eerder ook al een stukje van had gezien. Het was modderstampen zoals het ook echt bedoeld was. In de meest pure vorm. Lekker glibberen en glijden, plassen ontwijken toch tempo houden. 



Aan het eind van dit pad liep ik via de Karweg en Beerschemaasweg naar het dorp Escharen. Het was vervolgens niet ver meer naar de finish. 20 kilometer gelopen waarmee ik nu op 800 geregistreerde kilometers sta; gelopen in officiële wandeltochten. Als ik alle overige kilometers er ook nog bij optel, dan staat de teller al op 2.617 km in minder dan 16 maanden tijd.



Geen opmerkingen:

Een reactie posten