vrijdag 29 december 2017

15e Eindejaarstocht

Datum: 29-12-2017
Tocht: 15e Eindejaarstocht
Plaats: Hoogerheide
Organisatie: Wandelsportvereniging De Arend
Afstand: 15 km

Inschrijfgeld: 
Deelname: 1e keer

Vandaag stond mijn laatste georganiseerde wandeltocht van 2017 op het programma. Veertig kilometer wandelen in zuid-west Brabant. Hoogerheide om precies te zijn. Eigenlijk veel te ver weg voor 'een stukje lopen', maar aangezien dit de enige tocht was waar een route van veertig kilometer was uitgezet, restte mij weinig keuze. Alhoewel ... morgen is er in Wijk en Aalburg ook een tocht van veertig kilometer, maar de weersverwachtingen beloofden voor die dag weinig goeds. Dus ... op naar Hoogerheide.

Ik vertrok iets over half zeven in de morgen nadat ik eerst de ruiten van de auto ijsvrij had gemaakt. De temperatuur was tot iets onder het vriespunt gedaald en een dun laagje ijs had zich afgezet op de autoruiten. De rit naar de uithoek van het land was een saaie en lange rit en ik was blij dat ik rond kwart over acht de auto kon parkeren op de parkeerplaats naast de Aldi.



Nadat ik mijn spullen over mijn jaszakken had verdeeld, stak ik de Raadhuisstraat over en meldde me bij Café-zaal Boulevard. Hier was het inschrijfbureau van w.s.v. De Arend gevestigd. De grote vlag van de wandelbond was over een aantal dartborden heen gehangen. Aan de muur zag ik diverse aankondigen van het veldrijden. Een tak van sport die hier zeer populair is.



Ik schreef me in voor veertig kilometer en om precies half negen ging ik van start. Café uit en direct naar rechts. Gewoon de linten en pijlen volgen zou moeten volstaan. Een stuk voor me zag ik andere wandelaars lopen. Nadat ik de Raadhuisstraat geheel was uitgelopen stak ik de Duinstraat over om mijn wandeling te vervolgen op de Scheldeweg.
Via een nieuwbouwwijk aan de rechterzijde van deze weg verliet ik de bebouwde kom van Hoogerheide. Ik wist toen nog niet dat ik dit nog een aantal keren zou gaan doen gedurende deze wandeltocht.



Na het oversteken van de N289 zette ik koers richting Vliegbasis Woensdrecht. Ooit waren hier felle protesten tegen de opslag van kernwapens in Nederland.



Ik liep hier aan de westkant langs over een modderpad en haalde fijne toeren uit om grote plassen water te ontwijken. Op de één of andere manier begin ik onverharde paden steeds meer te waarderen.



Na de passage van de vliegbasis ging de route verder richting het dorpje Woensdrecht. Hier was het eerste controlepunt van de dag. In een zaaltje met pauzerende en etende wandelaars liet ik een markering op mijn startkaart aanbrengen en liep direct weer door in westelijke richting. Op de kruising bij Café-Zaal Non Plus Ultra ging ik linksaf de Grindweg in. Ik was in de veronderstelling dat we nu toch eindelijk een flink stuk de natuur in zouden gaan, maar na een paar honderd meter boog de route af naar links. Een lange asfaltweg lag voor me. Een stevige en koude wind blies me om mijn oren. Om me enigszins te beschermen zette ik de capuchon van mijn ski-jack op en stapte lekker door.



In de verte zag ik andere wandelaars lopen. Ze liepen (helaas) weer terug naar de bebouwde kom van Woensdrecht. In feite was het gelopen lusje alleen bedoeld om wat kilometers te maken. De terugweg naar Woensdrecht ging echter wel over een onverhard pad met de nodige kuilen en plassen. Echt modderig was het hier niet. De omgeving was vlak waardoor de koude wind vrij spel had. De eens zachte ondergrond was door de lage temperaturen bevroren.

Na een flinke slinger door de bebouwde kom zag ik een oude tank staan en iets verderop een monument. Het had alles te maken met 'De slag om Woensdrecht'. 



Ik had inmiddels zo'n elf kilometer gelopen en voelde de eerste regendruppels in m'n gezicht. De Buienradar voorspelde weinig goeds. Nog 29 kilometer doorlopen zou absoluut eindigen in een kletsnatte bedoening. Hier had ik, na afgelopen woensdag in Amsterdam, totaal geen trek in. De eerste splitsing om de route van twaalf kilometer te volgen liet ik nog aan me voorbij gaan, maar toen ik niet veel later de volgende splitsing tegen kwam, koos ik ervoor om mijn oorspronkelijke plan om veertig kilometer te gaan lopen maar te bewaren voor 2018. Ik boog af naar links en hield het voor vandaag bij vijftien kilometer.



Net toen ik mijn wandelboekje uit de auto ging halen om deze af te laten stempelen, begon het stevig te regenen. Gelukkig was het startbureau om de hoek. Na een dubbele stempel (erg jammer) in mijn boekje, ging ik terug naar de auto. Daar ontdekte ik dat ik mijn portemonnee kwijt was. Aangezien ik 'm bij het stempelen nog in mijn handen had gehad, was de kans groot dat ik het ding gewoon bij het startbureau had laten liggen. Na een nieuwe wandeling door de regen, zag ik mijn eigendom nog op de tafel liggen. Opgelucht keerde ik terug naar de auto en reed vervolgens het hele stuk weer terug naar huis.




Het was mijn laatste wandeling van 2017 !

Hier enkele cijfertjes ... in totaal liep ik 1905 kilometer verdeeld over 116 wandelingen.
28 keer nam ik deel aan een georganiseerde wandeltocht; hierdoor liep ik 885 kilometer in georganiseerd verband. Om 1905 kilometer af te legeen ben ik ruim 305 uur onderweg geweest; verbrandde ik bijna 132.000 calorieën en verwerkte ik bijna 13.000 hoogtemeters.
Mooie cijfers om het jaar mee af te sluiten. Tot in 2018 !




Geen opmerkingen:

Een reactie posten