zondag 10 december 2017

21e Midwinterhoornwandeltocht Ulft

Datum: 10-12-2017
Tocht: 21e Midwinterhoornwandeltocht
Plaats: Ulft
Organisatie: Oudheidkundige Vereniging Gemeente Gendringen
Afstand: 15 km

Inschrijfgeld:  onbekend
Deelname: 1e keer
Route: Klik hier

Vorig weekend liep ik geen georganiseerde wandeltocht maar bleef ik in en om Veenendaal. In twee wandelingetjes samen toch 23 kilometer weggelopen. Voor dit weekend was ik van plan om op zondag 20 kilometer te gaan lopen rondom Velp. Hier was namelijk een wandelvereniging actief die een parcours had uitgezet. Start om 09:00 en dus tegen acht uur vertrekken.



Toen ik vanmorgen op Facebook keek, zag ik een mededeling dat de tocht in Velp was afgelast in verband met weersomstandigheden. Mijn eerste alternatief was toen een wandeltocht in Wijchen, maar ook daar was een streep door de langste (20 km) afstand gezet. 


Ik had me er al bij neergelegd dat ik dit weekend niet op pad zou gaan; maar toen las ik een post op Facebook waarin werd gesproken over een wandeltocht in Ulft. Wel iets uit de richting, maar met een start om 10:00 uur was het nog goed te halen. Tegen negen uur stapte ik in de auto en reed richting Doetinchem. De wegen waren toen nog goed begaanbaar; ondanks de sneeuwval van de afgelopen nacht. Voor vandaag was door het KNMI een 'code oranje' afgegeven. Als je niet echt de weg op hoefde, dan werd geadviseerd om het ook vooral niet te doen.



Eenmaal aangekomen in Ulft kon ik de auto makkelijk kwijt in de buurt van het startbureau. Ik schreef me in voor 'de lange afstand' (15 km), bezocht het toilet en zag toen dat de eerste wandelaars al waren vertrokken. Dat idee stond mij wel aan en dus ging ik ook op weg.
Onderweg was de wereld nog wit van de sneeuw. Op de Voortssestraat was het uitzicht prachtig.



Overal langs de route was het kenmerkende geluid van de midwinterhoorn hoorbaar. Niet verwonderlijk, want de wandeltocht werd georganiseerd door de Huttepiepen; een midwinterhoorngroep van de Oudheidkundige Vereniging Gemeente Gendringen. De leden van deze vereniging hadden zich maximaal ingespannen om de wandeltocht tot een succes te maken.


Nadat ik het dorpje Ulft achter me had gelaten, volgde ik de route langs het riviertje de 'AA-Strang'. Deze mondt in deze regio uit in de Oude IJssel. Het water stroomde vrij snel; dit was vooral bij de stuw goed te zien en te horen.



Nadat ik het riviertje was overgestoken doemde een prachtige molen op. Deze was geopend voor publiek, maar ik koos er voor om door te lopen. Het was toen nog droog (lees: geen sneeuw).



Het eerste rustpunt kwam in zicht, maar juist op dat moment bleek een lokale grapjas een route-aanwijzing te hebben omgedraaid. Hierdoor liep ik naar rechts terwijl ik juist rechtdoor had moeten lopen. Toen ik bij een volgende splitsing was aangekomen en daar geen aanwijzingen meer aantrof, zag ik dat andere wandelaars niet achter mij aan waren gekomen, maar rechtdoor waren gelopen. Ik draaide om en kwam al spoedig bij het eerste rustpunt aan. Hier kreeg ik een kommetje soep. Het was de beroemde  'Huttepiepensoep'; volgens de bediening leek het op goulashsoep, maar ik herkende er een mix in van tomatensoep, bruinebonensoep en plakjes rookworst. Deze combinatie smaakte nog goed ook !



Na deze rust stapte ik weer snel verder, want ik had vernomen dat de route via Duits grondgebied zou gaan. Dat kon dan niet lang meer duren, want ik was na de molen al over de grensweg gewandeld. Langs een golfbaan en toen door een heerlijk modderpad, dwars door een bosgebied. Achteraf bleek dat dit Duitse modder was, want direct nadat ik bij de golfbaan een bruggetje was overgestoken, was ik op Duits grondgebied terecht gekomen. 



Nadat ik het bos achter me had gelaten, kreeg ik weer vaste grond onder m'n voeten. De auto's bij de woning die ik passeerde waren voorzien van Duitse nummerplaten. Ik wist vanaf dat moment zeker dat ik 'in het buitenland' liep. Leuk !


De route voerde verder via een smal en spekglad pad. Deze liep dwars door een weiland en bijna door de tuin van een naburige woning. Het was oppassen geblazen waar ik m'n voeten neerzette om niet in de viezigheid te vallen. Inmiddels was het begonnen met sneeuwen. Kleine vlokjes werden door de wind meegenomen, maar smolten weg toen ze op de grond neerkwamen.



Ik liep in de buurt van het plaatsje Isselburg toen ik bij het tweede rustpunt van de dag aankwam. Een soort museum met oude landbouwvoertuigen. Om eerlijk te zijn ontdekte ik deze voertuigen pas toen ik op het punt stond om weer verder te gaan wandelen.



Aan de achterkant van het museum was een ruimte waar vrijwilligers van de organisatie verbaasd reageerden dat de eerste wandelaar van de 'lange afstand' nu al bij hun was aangekomen. Ik werd uitvoerig begroet en men wilde zelfs met me op de foto. 



Nadat ik m'n warme chocolademelk had opgedronken, was het tijd om snel verder te lopen. Echt spannend of bijzonder was de route niet meer. Een flink stuk langs een provinciale weg richting Nederland was vooral fijn om even flink tempo te maken. Diep weggedoken in m'n jas liep ik door richting de landsgrens.



Bij Gendringen werd ik even in verwarring gebracht door wandelaars die mij tegemoet kwamen. Ik liep echter de juiste richting op. Het watertje dat rechts van mij stroomde was de grens tussen Nederland en Duitsland. Ik liep op Nederlands grondgebied. Een klein stukje verder mondde dit water uit in de Issel; Duits voor IJssel. Ik bleef het water volgen en kwam uit op het punt waar de AA-Strang in de Oude IJssel uitmondde. 


Ik volgde de Oude IJssel en kwam weer terug bij het startpunt. Hier was echter niemand meer aanwezig, al was de ruimte niet afgesloten. In de foyer van de naburige DRU Cultuurfabriek wist ik alsnog een stempel voor mijn wandelboekje te bemachtigen.



En toen ... werd het tijd om terug naar huis te gaan. Inmiddels sneeuwde het behoorlijk hard. Ik bereidde me voor op een lange rit over slecht begaanbare snelwegen. Mijn verwachtingen kwamen helemaal uit. Op de snelwegen kon maximaal 50 km/u worden gereden, sneller was niet verantwoord. Ik deed er anderhalf uur over om weer thuis te komen. Zonder kleerscheuren of materiële schade.




Geen opmerkingen:

Een reactie posten