zaterdag 20 januari 2018

WS78 - Hatertse Vennentocht

Datum: 20-01-2018
Tocht: Hatertse Vennentocht
Plaats: Nijmegen
Organisatie: WS78
Afstand: 20 km

Inschrijfgeld: € 4,50
Deelname: 1e keer
Route: Klik hier

Totaal onverwacht kon ik vanmorgen afreizen naar Nijmegen om daar 20 kilometer te gaan wandelen. De WS78 had daar weer een wandeltocht uitgezet in het kader van de jaarlijkse winterserie. Ik had deze winter al twee maal eerder aan een wandeltocht van WS78 deelgenomen en vandaag was dus de derde keer.

In tegenstelling tot de vorige twee wandeltochten koos ik er vandaag voor om 20 kilometer te gaan wandelen in plaats van 40 kilometer. Ik wilde niet al te laat weer thuis zijn.

Aangekomen in de wijk Dukenburg ging ik op zoek naar de Jan Massinkhal; daar was het startbureau voor vandaag gevestigd. Bij aankomst kon ik de auto makkelijk kwijt op de parkeerplaats aan de overkant van de Nieuwe Dukenburgseweg. De kantine van de sporthal zat goed vol. Niet zo vreemd want de wandeltochten van WS78 zijn geliefd en bovendien waren de weersomstandigheden ook prima: droog en een temperatuur rond het vriespunt. Ideaal wandelweer.

Na het inschrijven maakte ik me gereed voor de wandeltocht. Ik startte Runkeeper op, sloot m'n headset aan en zorgde voor prettige muziek voor onderweg. Na enig duw en trekwerk had ik mijn routebeschrijving in handen om deze vervolgens op te bergen en verder niet meer te bekijken. De eerste 10 kilometer is voor de lopers van zowel de 20 kilometer als de 40 kilometer nog gelijk. Het was daardoor soms wat druk op de route.



Opvallend was dat ik op een modderige ondergrond vrij eenvoudig mijn tempo kan vasthouden, terwijl veel andere wandelaars hier juist tempo verliezen. Al stampend door de modder kon ik hierdoor veel wandelaars voorbij gaan.

Maar goed ... na de start ging ik terug in de richting waar ik ook met de auto vandaan was gekomen. Op de brug over het Maas-Waalkanaal maakte ik een foto en botste een andere wandelaar tegen me aan; ondanks dat ik netjes aan de kant was gaan staan. De botsing bleef gelukkig zonder gevolgen en snel kon ik mijn weg vervolgen.



Eenmaal aan de andere kant van het water ging de route slingerend door de wijk Meijhorst om zo uit te komen in het natuurterrein Berendonck. Het pad was verhard en dat liep vrij makkelijk. Al wandelend kwam ik zo terecht in een gebied iets ten zuid-oosten van Wijchen. Hier was het regelmatig over onverhard terrein zoals ik dat ondertussen wel gewend ben van de parcoursbouwers van WS78; het is zo ongeveer het handelsmerk van deze wandelsportvereniging.



Vlak voor de rust op 10 kilometer liep ik langs de naamgever van de wandeltocht: de Hatertsevennen. Niet veel later bereikte ik Kaasboederij De Diervoort; hier was de soeppost ingericht in een open schuur. Vorige keren kreeg ik een soort bouillon wat op champignonsoep moest lijken; deze keer werd een veel smakelijkere kerriesoep uitgedeeld. Ook nu weer iets te zout. 



Tijdens deze rust deed ik mijn windjack uit en knoopte deze om m'n middel; ik had het best warm gekregen van het wandelen. Het tempo over de eerste tien kilometer lag ruim boven de 6,5 kilometer per uur. Als ik dat tempo vast kon houden, dan zou ik rond tien over twaalf makkelijk binnen kunnen zijn.



Na vertrek bij de Kaasboederij volgde ik de aanwijzingen op die me op het parcours van de 20 kilometer brachten. Eerst een stuk asfalt om de snelweg A73 over te steken en vervolgens kwam ik in de bebouwde kom van Nijmegen terecht. De wijk Wezenhof heeft ten zuiden een gebied met wat meer natuur. De entree was een ware modderpoel. Ik besloot de kortste weg te nemen ... er gewoon dwars doorheen. 



Niet veel verder zag ik een rood-wit lint om een doorgang te belemmeren. De storm van afgelopen week had hier fors uitgepakt. In een woonwijk zag ik een flinke boom die de storm niet hard overleefd.



Het tweede deel van de route viel me erg tegen. Ik heb voornamelijk woonwijken gezien en kreeg na 14 kilometer een onverhard pad van zo'n 1100 meter voorgeschoteld. Dit pad liep parallel aan een fietspad en het Maas-Waalkanaal. 



Het was niet boeiend en het kwam op mij over alsof de parcoursbouwer zich er wat makkelijk van af had gemaakt met betrekking tot de laatste tien kilometer van de 20 kilometertocht.



Bij aankomst in de Jan Massinkhal bleek de tocht ook nog eens veel korter te zijn geweest dan was aangegeven: met pijn en moeite tikte Runkeeper de 17 kilometer aan. Ik liet mijn wandelboekje afstempelen, vergat pardoes een IVV-stempel te vragen en ging weer snel naar huis. 



Geen opmerkingen:

Een reactie posten