zondag 25 februari 2018

27e Zwientjestocht

Datum: 25-02-2018
Tocht: 27e Zwientjestocht
Plaats: Ugchelen
Organisatie: wsv DES-Ugchelen
Afstand: 30 km

Inschrijfgeld: Gratis i.v.m. lid Wandelvereniging Gelderland
Deelname: 1e keer

Vandaag ging de reis naar Ugchelen, een dorpje vlakbij Apeldoorn. Hier stond de 27e editie van de Zwientjestocht op het programma. Vroeger maakte deze wandeling deel uit van een winterserie, tegenwoordig staat de tocht op eigen benen.

Dat ik naar Ugchelen ging was een gegeven dat in de voorafgaande dagen helemaal niet zo zeker was. Al stond deze tocht al wel in m'n oude én in m'n nieuwe wandelprogramma, toch gooiden de weersomstandigheden nog bijna roet in het eten. In Nederland is het koud, behoorlijk koud. Vandaag zou de temperatuur de gehele dag onder het vriespunt blijven. Dat is geen enkel probleem, want door lekker te wandelen krijg ik het vanzelf lekker warm. De opgegeven gevoelstemperatuur (dit vindt weerman Gerrit Hiemstra van dit 'verzinsel') zou vandaag zeer laag worden. Eenmaal onderweg naar Apeldoorn bleek de -12° Celsius bijna te zijn bereikt. Dat is voor Nederlandse begrippen behoorlijk koud.



Enkele dagen geleden schrapte ik de Zwientjestocht en plande een wandeling van 40 kilometer in Geldermalsen voor het volgende weekend. Echter bleek dat er tegen het eind van de week een reële kans op sneeuwval is, dus schrapte ik 'Geldermalsen' en switchte weer naar mijn oorspronkelijke planning. Op naar Ugchelen dus !



In een gymzaal achter de Christelijke basisschool was het startbureau gevestigd. Ik was vrij vroeg aanwezig en werd door verkeersregelaars naar een parkeerplaats gestuurd; deze was vlak achter de gymzaal. Goed geregeld. Eenmaal binnen schreef ik me in en betaalde geen inschrijfgeld. Mijn lidmaatschap van de Wandelvereniging Gelderland gaf me een gratis deelname.



Nadat ik me had ingeschreven zocht ik een zitplaats op en doodde de tijd met wat rondkijken. Ineens zag ik dat je bij de rustpunten onderweg niet met contant geld terecht kon, maar alleen met consumptiemunten. Normaal gesproken koop ik zelden tot nooit iets onderweg, maar vanwege de weersomstandigheden nam ik toch maar het zekere voor het onzekere en kocht ik vier munten. Uiteindelijk gaf ik ze na afloop weer terug en kreeg ik ook mijn geld weer terug. Maar goed.



In de gymzaal liep ik Veenendaler Brian tegen 't lijf. Hij had zich ook ingeschreven voor de 30 kilometer; zijn vrouw voor de 20 kilometer. Niet lang na onze ontmoeting werden de routebeschrijvingen uitgedeeld en kon ik vertrekken. Vanuit de gymzaal liep ik door een aantal straten van Ugchelen en kwam al snel in een bosrijke omgeving terecht. Het 'Orderbos'; een naam die mij bekend voorkwam, omdat een eind verder het sportpark ligt waar voetbalvereniging CSV Apeldoorn speelt en toen wist ik direct weer waarom de naam  'Orderbos' mij bekend voor kwam. Het sportpark heeft dezelfde naam. Logisch als je in hetzelfde gebied ligt. Pas enkele uren later zou ik daadwerkelijk langs het sportpark komen.



Nadat ik nog even verkeerd was gelopen en dus geen routelinten meer zag, ging ik verder door het bos en kwam aan bij een splitsing. Hier voegden wandelaars van de kortere afstanden zich voor een aantal kilometers bij de lopers van de 25 en 30 kilometer. Juist toen ik een foto wilde maken van een wandelpad met een dikke laag ijs, zag ik een man hard onderuit gaan. Zijn partner wist niet wat ze moest doen, ik bood daarom direct mijn hulp aan. De ondergrond was ijskoud, dus vroeg ik de man om, met hulp, op te gaan staan. Dit lukte hem niet omdat zijn linker been (of knie) niet mee wilde werken. Hij vermoedde dat hij letsel had opgelopen. Hierop heb ik telefonisch contact gezocht met de EHBO van de wandelvereniging. Toen deze aangaven met spoed ter plaatse te zullen komen, heb ik mijn wandeltocht voortgezet. Bij de onfortuinlijke wandelaar bleven nog enkele mensen achter voor steun en eventuele hulp.



Daar waar ik eerder nog eenzaam vooraan liep, was ik inmiddels door een aantal wandelaars ingehaald. Ook Brian was me voorbij gelopen, maar na anderhalve kilometer had ik hem weer bijgehaald. Nadat ik een poosje voor hem had gelopen, besloot ik even op hem te wachten om samen verder te lopen. Inmiddels was ik ook de grote rust in het park 'Berg en Bos' al gepasseerd en stond ik op het punt om de Soerenseweg over te steken. Op dat moment had ik alweer elf kilometer gelopen. Het tempo lag lekker hoog en was goed vol te houden. De bevroren bospaden maakten het echter niet makkelijk om goed door te lopen.



Samen met Brian vlogen de kilometers onder onze voeten door. Bospad in en bospad uit. Onze focus lag op gekleurde tape die om de bomen was geplakt. De verschillende kleuren gaven de richting aan die gevolgd moest worden. Voor de lopers van de 30 kilometer was een extra lus ingebouwd die ons bijna in Hoog Soeren bracht; al zag ik dat pas bij thuiskomst op de routekaart. Nadat we opnieuw bij de Soerenseweg waren aangekomen, moesten we deze weg een stukje volgen om daarna in zuidelijke richting weer naar het park 'Berg en Bos' te lopen. De tweede rust op deze locatie sloegen we ook over. Ondanks de lage gevoelstemperatuur hadden we het niet koud, maar stil gaan zitten zou zeker een afkoeling van onze spieren betekenen. Dus... doorlopen !



Op de hoek van een bospad en de Grindberglaan zagen we enkele 'wilde' zwijnen achter een hek lopen. Tsja het is de 'Zwientjestocht' of niet. Dus de hoogste tijd om een paar van deze vriendjes op de foto te zetten.



Hierna ging de route richting de Apenheul. Het park is in de wintermaanden gesloten, maar een foto mocht natuurlijk niet ontbreken; al was het van een afstandje.



Langs een flinke vijver en een grote hoeveelheid sportvelden liepen we terug naar 
Ugchelen. Net toen we dachten dat we er bijna zouden zijn, mochten we naar rechts afbuigen voor een ordinair stukje 'kilometers maken'. Het zorgde er helaas niet voor dat de aangegeven 30 kilometer werd gehaald. Op bijna 29 kilometer kon ik 'Runkeeper' na exact 4 uur en 30 minuten stoppen.



Ik meldde me af bij de organisatie; groette Brian en ging weer terug naar huis. De volgende wandeling die ik (bijna) 100% zeker ga maken is op zondag 18 maart. Dan organiseert atletiekvereniging Atverni uit Nieuwegein  de 'Voorjaarswandeltocht'. Hier wil ik opnieuw 30 kilometer gaan wandelen. Tot die tijd loop ik mijn lokale rondjes door Veenendaal en ... wie weet schiet er toch nog een georganiseerde wandeltocht tussendoor.




zondag 11 februari 2018

Winter5maandse - 4e Wandeling

Datum: 11-02-2018
Tocht: Winter5maandse - 4e wandeling
Plaats: Ruurlo
Organisatie: w.s.v. DOS Barchem
Afstand: 25 km

Inschrijfgeld: Gratis i.v.m. lid Wandelvereniging Gelderland
Deelname: 1e keer

In het oosten van het land zou het rond een uurtje of negen droog worden of wellicht al droog zijn. Dat kwam goed uit want ik wilde vandaag gaan deelnemen aan de vierde wandeltocht van de Winter5Maandse van wandelsportvereniging DOS uit Barchem.

Deze tocht zou voor mij, als lid van de Wandelvereniging Gelderland, gratis zijn. De inschrijfkosten zou ik dan wel besparen, maar een ritje Veenendaal - Ruurlo kost natuurlijk genoeg brandstof. Voor niets gaat de zon op en dus reed ik vanmorgen mooi op tijd richting de Achterhoek.



Bij aankomst mocht ik de auto parkeren op een drassig weiland. Ik was benieuwd of ik het voertuig na afloop nog makkelijk van het veld af zou kunnen krijgen. Maar goed, dat was van latere zorg.



Bij het inschrijven was er even wat verwarring over de gratis deelname, maar nadat ik het op internet had opgezocht en aan de penningmeester had laten lezen, was alles snel in kannen en kruiken. Voorzien van een routebeschrijving verliet ik het pand van Vakantieoord de Bremstruik en kon ik op weg voor 25 kilometer wandelen.



Na een kleine kilometer kwam ik een bordje tegen dat verwees naar een fietsroute die alles te maken had met de oude televisieserie 'De Zevensprong' die in deze regio is opgenomen. Bij thuiskomst moest ik me inhouden om het boek van Tonke Dragt niet direct te bestellen om in de klas te gaan voorlezen.



De route zelf was afwisselend asfalt of modder; veel meer was het in feite niet. De bepijling was uitstekend verzorgd want er was nergens ook maar één seconde twijfel mogelijk over de richting waarin gelopen moest worden. Een route zo strak pijlen is niet veel wandelsportverenigingen gegeven.



Onderweg naar Ruurlo was ik in gedachten een wandelplan aan het bepalen. Welk tempo en wel of geen pauze nemen. Echt eens werd ik het niet met mezelf dus liet ik het allemaal maar op me afkomen .... en dat heb ik geweten.



Ruim 25 kilometer wist ik in 3 uur en 30 minuten af te leggen. Nog niet eerder lukte het me om deze afstand zo snel te voltooien. Mijn gemiddelde snelheid kwam uit op 7.25 km/u.
Gedurende de gehele route lag mijn wandeltempo fors boven de 7 km/u; alleen de eerste kilometer na de start en het stukje bij de rust kwam uit op 6.85 km/u.




Een rust die ik overigens heb overgeslagen, maar omdat ik zeker wilde weten dat ik geen controlepost over het hoofd zou zien, moest ik toch heel even halt houden om navraag te doen. 



Bij terugkomst bij het startbureau liet ik mijn wandelboekje stempelen en was ik officieel de grens van 1.000 kilometer wandelen bij georganiseerde wandeltochten gepasseerd. Ook de kaap van 3.000 kilometer aan wandelingen sinds 2 augustus 2016 kon ik vandaag afvinken. Na het stempelen genoot ik van een heerlijke kop Chinese tomatensoep. Daarna was het tijd om weer naar huis te gaan.



Over twee weken wandel ik in de regio Apeldoorn: De Zwientjestocht van (waarschijnlijk) 30 kilometer.

O-ja ... als de routebouwer een beetje had meegewerkt, dan had de route precies over de kruising gekomen waar 'De Zevensprong' stond ten tijde van de opnames van de televisieserie.