zondag 11 maart 2018

7e Rondje Martinuskerk

Datum: 11-03-2018
Tocht: 7e Rondje Martinuskerk
Plaats: Zevenaar
Organisatie: wsv De Zandlopers
Afstand: 21 km

Inschrijfgeld: € 2,50
Deelname: 1e keer
Route: Klik hier

Vorige week wandelde ik van station Driebergen-Zeist naar station Hilversum Sportpark; een lijnwandeling. De leverde een 'los eindje' op en aangezien ik ook losse eindjes had in Barneveld en Baarn zou het wel mooi zijn om al die eindpunten al wandelend met elkaar te verbinden. Ondertussen zou ik ook het dorp Bunschoten-Spakenburg nog even bezoeken. 
Gisteravond schreef ik de hele wandelroute uit en legde alle benodigdheden klaar op de keukentafel. Ik had zin om deze wandeling van ruim veertig kilometer te gaan lopen.

De weersverwachtingen werden echter steeds slechter. Met name het westen van het land zou veel neerslag te verduren krijgen. Dat zorgde er voor dat ik mijn plannen veranderde. De voorgenomen wandeling ligt nu op de plank te wachten op een geschikt moment en in plaats van 40 kilometer liep ik vandaag ruim 21 kilometer in en om Zevenaar.


Vanaf station Veenendaal-De Klomp kon ik station Zevenaar eenvoudig bereiken, al had ik eerst nog gedacht aan een wandeltocht door Oud-Amsterdam. Navraag bij een andere wandelaar leerde mij echter dat deze wandeltocht niet zou zijn voorzien van routepijlen. Daarom koos ik ervoor om naar Zevenaar af te reizen. Met een kleine vertraging arriveerde ik met een splinternieuwe dubbeldekker van de NS op station Arnhem Centraal. Hier stapte ik over op de Arriva stoptrein naar Winterswijk.


Bij de vierde stop verliet ik de trein. Station Zevenaar. Ik checkte uit en liep naar het startbureau. Deze was gevestigd in partycentrum Staring aan de Grietakkers. De route was eenvoudig want ik hoefde alleen de spoorlijn maar te volgen.

Nadat ik me had ingeschreven ontving ik een startkaart met ruimte voor enkele controlestempels die ik onderweg zou gaan krijgen. Direct na de start liep ik over een schelpenpad en na een rotonde kwam ik via een brug aan de andere kant van de Betuwelijn terecht om vervolgens voor ruim 2,5 kilometer langs de geluidswal van deze spoorlijn te lopen. Via een steile trap kwam ik op een hoger gelegen weg uit en kon nu de Betuwelijn opnieuw oversteken.


Daarna ging ik verder naar links en liep in feite weer terug in de richting van Zevenaar. De wind had ik tegen. Na een tijdje spotte ik een ooievaar op een nest. Op zich niet echt bijzonder, maar ja .. toch maar een foto gemaakt. Dat er 300 meter verderop weer ooievaars te zien waren, dat wist ik toen dus nog niet.


Ik liep een lang stuk over de Leuffenseweg en de Slenterweg alvorens ik weer in Zevenaar terecht kwam via een weg met de bijzondere naam "Heilige Huisjes'. Hier hingen aanwijzingen waaruit ik kon opmaken dat ik hier later nog een keertje terug zou komen.


Rechtsaf en over de Zuiderlaan en de Steenheuvel richting Oud-Zevenaar; al was er voor het eerste rustpunt nog wel een extra lusje bedacht langs het spoor en later door een woonwijk. Bij het rustpunt liet ik mijn kaart stempelen en liep direct verder door de pijlen te volgen. Na een paar honderd meter verwachtte ik een pijl die er niet was. Hierdoor begon ik te twijfelen en liep ik een stukje terug. De routebeschrijving zorgvuldig lezend was ik toch goed gelopen. Ik vervolgde mijn tocht en kwam langs 'Grutterij-Molen De Hoop'. 


Hierna liep ik verder richting Babberich, al zou ik dat dorp niet bereiken omdat ik naar rechts moest afbuigen om door een zeer fraaie nieuwbouwwijk te wandelen.


Ik liep verder over de Babberichseweg richting dorpskern van Zevenaar. In de verte was het Juvenaat zichtbaar. Al heeft het gebouw niet meer de functie die het vroeger had, het is en blijft een imposant groot bouwwerk. 


Ter hoogte van de entree van het Juvenaat ging de route verder over privéterrein: het landgoed 'Huis Sevenaer'. Het geheel zag er verlaten en vervallen uit.



Via het verlaten centrum van Zevenaar liep ik weer verder richting het punt waar de eerste controlestempel was geplaatst. Hier zou kreeg ik ook de tweede stempel. Ik liep direct door en kwam zo langs de kerk die ook de naamgever van deze wandeltocht was: de Martinuskerk.


Het aantal kilometers naderde de twintig, maar de finish was nog niet in zicht. De routebouwer had nog een stuk dijk in de route opgenomen om daarna inderdaad wederom via de 'Heilige Huisjes' terug te komen in Zevenaar. In plaats van lekker eenvoudig naar de finish te gaan, werd ik nu via een omslachtige route naar het eindpunt gestuurd. De tocht was beduidend langer dan de opgegeven 20 kilometer. Hierdoor kon ik de trein van 12:11 richting Arnhem niet meer halen. Ik at daarom mijn twee boterhammen op in het partycentrum om vervolgens op m'n gemak naar het station te slenteren.


Deze wandeltocht was prima voor een keertje, maar wat mij betreft heeft het lopen van deze wandeling geen meerwaarde ten opzichte van een zelfbedachte wandelroute. Maar goed ... stempel, sticker en weer 21 officieel geregistreerde kilometers zijn wel weer aan mijn tweede wandelboekje toegevoegd. Dat dan weer wel.




Geen opmerkingen:

Een reactie posten