zaterdag 21 april 2018

13e Lytse Doarpen Rintocht

Datum: 21-04-2018
Tocht: 13e Lytse Doarpen Rintocht
Plaats: Boksum
Organisatie: Stichting Lytse Doarpen Rintocht
Afstand: 40 km

Inschrijfgeld: € 5,00
Deelname: 1e keer



Foto: https://trochrinnen.blogspot.nl/

Aan het begin van dit kalenderjaar ben ik nogal zoekende geweest naar een goede wandelplanning waarin reisafstand en wandelafstand van belang waren; tevens keek ik naar de frequentie van de georganiseerde tochten om de belasting voor ons gezin zo laag mogelijk te houden.

In eerste instantie plande ik alle gratis tochten van de Wandelvereniging Gelderland in, later schrapte ik deze tochten weer. Hetzelfde gebeurde met vijf Kennedymarsen. Voor deze lange tochten had ik mezelf al ingeschreven, maar dit kon in overleg met de verschillende organisaties en enkele belangstellende mede-wandelaars worden opgelost. Als nog mijn dank hiervoor aan de twee heren die mijn startbewijzen voor Hengelo en Someren hebben overgenomen.

Ondertussen raakte ik via Whatsapp en Twitter met Roland en Jan in gesprek. Twee doorgewinterde wandelaars die weten wat er in dit wereld te halen valt. Zij berichtten mij over hun plannen voor 2018 en hiermee kon ik zelf ook aan de slag gaan. Ik maakte een zeer afgewogen wandelplan waarbij kwaliteit voor kwantiteit kwam (en komt). Het jaar 2018 was inmiddels al een flink aantal weken onderweg, waardoor de eerste 'geplande' wandeltocht vandaag gelopen zou gaan worden. De Rode Kruis Bloesemtocht in Geldermalsen. De verhalen over de drukte bij deze tocht zetten mij echter aan het denken en niet lang daarna wijzigde ik het plan voor vandaag. De kaart voor 'Geldermalsen' was ik in no-time kwijt en daardoor kon ik zonder enig probleem afreizen naar het Friese Boksum om daar deel te gaan nemen aan de 13e Lytse Doarpen Rintocht. De inschrijving hiervoor had ik al op 12 februari gedaan.

Om 05:45 uur trok ik de voordeur achter me dicht en eenmaal in de auto stelde ik de TomTom in. Naar verwachting zou ik er circa 1 uur en 40 minuten over doen, maar dan zou ik de route via Apeldoorn moeten rijden. Ik koos er echter voor om via Flevoland te rijden en zag onderweg de nodige windmolens hun werk doen. 




Bij aankomst in Friesland maakte ik kennis met het vernieuwde knooppunt Joure. De TomTom was nog niet op de hoogte, daarom lette ik deze keer net iets beter op dan anders. Zonder problemen liet ik de werkzaamheden achter me en reed door naar Boksum. 



Parkeren deed ik op een parkeerplaatsje in een straatje. Dit was gratis en op loopafstand van de start. Als alternatief kon ik ervoor kiezen om de auto voor € 1,- in een weiland te stallen. Als gratis voor handen is, dan heeft dat mijn voorkeur, dus was de keuze snel gemaakt. Naar de start was het een paar minuutjes wandelen.



Omdat ik me al vooraf had ingeschreven en de startpapieren dus al in bezit had, moest ik wachten tot ik kon gaan vertrekken. Dit stond gepland om 08:15 uur. Ik wachtte zo'n tien minuten in het dorpshuis en meldde me daarna in het startvak voor eenieder die om 08:15 uur mocht vertrekken. 



Nadat er een toespraak was gehouden in het Fries, waar ik overigens niets van verstond, werd het startvak geopend en kon ik aan 40 kilometer wandelen beginnen. De route kwam langs de auto om daarna door te gaan naar Deinum. Hier kreeg ik het tweede stempeltje in mijn startboekje. Vlakbij de stempellocatie zag ik een huis met een mooie naam op de gevel: 'In nije dei". Direct moest ik denken aan de megahit die de Friese band De Kast in mijn studententijd scoorde.



Na Deinum boog de route af naar het zuidwesten. Het uitzicht was wat ik verwachtte. Veel grasland met in de verte enige bebouwing. Onderweg passeerde ik koeien, heel veel koeien.



In Blessum kreeg ik weer een stempel en vlot liep ik verder. Het wandeltempo wilde ik niet al te hoog hebben vandaag, maar om één of andere reden kwam ik toch weer vlot vooruit.
Nog voor het buurtschap Hoptille (ik zag hooguit twee woningen) 
splitsten de routes van de 25 km en de 40 km zich. Ik ging naar rechts. en liep door naar het dorp Hilaard.
Bij het verlaten van dit dorp was het gedaan met de asfaltwegen. Ik werd dwars over door enkele weilanden gestuurd. Het liep niet fijn. De ondergrond was ongelijk; het gras was erg hoog en drijfnat. Maar ja, je moet er iets voor over hebben om in het buurtschap Fûns uit te komen. Precies ... natte schoenen (maar van binnen nog warm en droog).




Na de exercitie  door de Friese weilanden kon ik over lange asfaltwegen doorlopen naar Jorwert. In het dorp zelf was het even zoeken waar ik naartoe moest. Ik besloot om maar gewoon rechtdoor te blijven lopen en de hoofdweg te volgen. Dit was een juiste beslissing, want in het café 'Het wapen van Jorwert' was de volgende stempelpost gevestigd. In het café zaten de vrijwilligers van de organisatie al in de startblokken om hun stempel met kracht in het startboekje te zetten. Bij het verlaten van het dorp stond een fraaie oldtimer in de ochtendzon te schitteren. Het voertuig had in 2017 meegedaan aan de Elfsteden Oldtimerrally.



In het volgende dorp, Mantgum, kon ik een pijl niet vinden en liep daardoor te ver door. Ik liep terug en kwam een andere wandelaar tegen die de bewuste pijl ook niet kon vinden. Na goed speurwerk ontdekten we het ding aan de andere kant van de weg; zo weggestopt dat het bijna niet te vinden was. Maar goed ... stukje verkeerd lopen kan iedereen overkomen.
Ik liep langs de gesloten snackbar (jammer) en wist dat ik al over de helft van deze wandeltocht zat. Mijn gemiddelde tempo lag op ongeveer 6.54 kilometer per uur. 




Wat volgde was een saai, heel saai stuk. Ik liep recht op de Zwette af, ook wel de Sneekertrekvaart genoemd en boog naar rechts af richting ... ehm ... ja, richting niets eigenlijk, want behalve een verhard fietspad was er eigenlijk niets om naartoe te lopen. 
Aan het eind van 'niets' was een brug over de trekvaart. Hier kreeg ik een flesje water aangereikt. 



Met twee flesjes water liep ik inmiddels aan de andere zijde van de trekvaart; dit keer in noordelijke richting. Het was een heel lang fietspad en eigenlijk ook oorverdovend saai.
Behalve enkele wielrenners die onvoorzichtig te werk gingen was er eigenlijk niets dat de aandacht een beetje kon afleiden. Totdat er een bootje met flinke snelheid aan kwam varen en onder andere paniek veroorzaakte bij een meerkoet. Het beestje kon maar ternauwernood een veilig heenkomen zoeken.




Aan het eind van het fietspad ging ik onder de Dekemawei door en vervolgde de route over hetzelfde fietspad. Het boog niet veel later af naar rechts waardoor het uitzicht iets veranderde. De Sneekertrekvaart lag inmiddels achter me. Na de zoveelste splitsing van de routes van 25 en 40 kilometer kon ik verder lopen naar Wirdum. Het aantal routepijlen was ondertussen tot een minimum beperkt; eigenlijk zelfs nog minder dan dat. Het enige zekere was dat ik naar Wirdum moest en dat er alleen pijlen zouden moeten staan als je van richting moest veranderen.



In Wirdum was het een gok om de goede richting te vinden. Ik hield me maar vast aan het feit dat een pijl alleen een wijziging in wandelrichting aan zou moeten geven en daarom bleef ik de weg maar gewoon volgen. Ineens stond ik voor Hotel-Café DuHoux en daar was een stempelpost gevestigd. Het terras puilde uit, maar de stempelmensen zaten eenzaam en verlaten binnen. Na de stempelpost liep ik verder in oostelijke richting. Dit was een gok want een pijl was er niet. Dat bleek niet de enige verwarrende situatie in het dorp te zijn, want al vrij vlot kon ik kiezen uit gewoon rechtdoor lopen of met de bocht mee naar links gaan. Geen van beide wegen was overduidelijk 'de route' en pijlen stonden er ook niet.
Ik keek snel op de vage plattegrond in het startboekje en gokte dat ik naar links moest afbuigen. Dit bleek de zoveelste goede gok van de dag te zijn.


Na Wirdum ging ik verder richting Leeuwarden, maar ook nu was de organisatie de mist ingegaan met het plaatsen van pijlen. Op een belangrijk punt in de route stuurde een pijl mij rechtdoor terwijl ik juist naar links had moeten gaan. Hierdoor kwam ik totaal verkeerd uit en had een flink stuk omgelopen alvorens ik de route weer op kon pakken bij de laatste stempelpost. Voor dit soort dingen is een uitgewerkte routebeschrijving echt een must, want met de geprinte route op een klein kaartje is het niet handig navigeren.



Nadat ik de laatste stempel in ontvangst had genomen kon ik doorlopen naar het eindpunt van deze wandeltocht. Het dorpshuis van Boksum.
De eerste 40 kilometer van vandaag wist ik af te leggen in 5 uur, 57 minuten en 58 seconden. Een tijd waar ik trots op ben ! Door het omlopen stopte de teller niet bij 40 kilometer, maar bij bijna 42 kilometer. Een marathon in feite.




Na een heerlijke wandeldag onder prima weersomstandigheden kwam ik om 14:36 uur over de finish. Op het terras van dorpshuis It String was het gezellig druk en een aantal accordeonisten zorgden voor de muzikale omlijsting van de finish van deze wandeltocht.


Volgend jaar ben ik zeker van plan om deze wandeltocht nog een keer te gaan lopen, alleen is de start dan in Ried en verwacht ik dat ook Franeker zal worden aangedaan. Zaterdag 11 mei 2019 staat dus in de agenda genoteerd. Inschrijven kan vanaf nieuwjaarsdag 2019.





Geen opmerkingen:

Een reactie posten