zaterdag 5 mei 2018

45e De Nacht van Pijnacker

Datum: 05-05-2018
Tocht: 45e Nacht van Pijnacker
Plaats: Pijnacker
Organisatie: WandelEvenementen Pijnacker
Afstand: 30 km

Inschrijfgeld: € 5,- inclusief medaille
Deelname: 1e keer

Ik heb mijn twee weken meivakantie er inmiddels bijna op zitten. Twee weken met veel mooi weer en ook veel wandelkilometers in de regio. Voor vandaag dacht ik aan deelname aan de Bosbesjestocht vanuit Groesbeek. Een tocht van 40 kilometer die voor het grootste gedeelte door het Duitse Reichswald zou gaan. Maar ja, dan ben ik de hele dag van huis en heb ik bovendien de auto ook bij me. Al met al niet erg praktisch.
Als alternatief had ik met de trein en de bus naar Groesbeek kunnen reizen, maar daardoor zou ik pas erg laat kunnen starten. Geen optie derhalve.


Gelukkig had ik een alternatief achter de hand. Een nachtelijke wandeling in de regio Den Haag / Delft. Om middernacht startte namelijk de 45e editie van 'De Nacht van Pijnacker'. Een tocht van 30 kilometer in de nachtelijke uurtjes van bevrijdingsdag 2018. Het zou betekenen dat ik een nachtje niet zou slapen. Een prima voorbereiding op de komende Nacht van de Vluchteling en wellicht een Kennedymars. De keuze was snel gemaakt. Ik legde al mijn spullen klaar die ik nodig dacht te hebben en pakte vervolgens nog een paar uurtjes slaap mee om zo niet al te vermoeid aan de start te kunnen verschijnen.

Om 22:00 uur stapte ik in de auto en programmeerde de navigatie om mij feilloos naar Pijnacker te sturen. Ik reed op het gemak, want de start was pas voorzien om middernacht en elke minuut die ik eerder aanwezig zou zijn betekende wachttijd.


Ik betaalde € 5,- bij de inschrijftafel en hiervoor was ik ook verzekerd van een medaille. Mooi, dan wordt mijn medaillerekje ook weer meer gevuld. Om middernacht werden alle deelnemers verzocht om plaats te nemen op het handbalveld naast de kantine van handbalvereniging Oliveo. Daar was namelijk het startbureau gehuisvest. Nadat het even had geduurd om alle 119 deelnemers goed op de foto te krijgen, kon ik om 00:05 uur van start gaan. Zeven of acht mensen liepen voor me. Helemaal vooraan zag ik twee mensen er in een stevige pas vandoor gaan. Zelf zocht ik mijn tempo en mijn plekje in de groep wandelaars. Al snel bleek echter dat ik beduidend sneller liep dan alle andere wandelaars. De twee koplopers achterhaalde ik na twee kilometer en nadat ik een poosje achter dit tweetal had gelopen, haalde ik ze in om ze ook niet meer terug te zien.

Nu ik alleen voorop liep, was het zaak om heel secuur de pijlen (die met krijt op de stoep waren gezet) in de gaten te houden om verkeerd lopen te voorkomen. Mijn tempo voerde ik langzaam maar zeker op tot ik op een gemiddelde snelheid van iets boven de 7 kilometer per uur was uitgekomen. Op het Raadhuisplein in Pijnacker waren twee bomen fraai verlicht. Ondanks dat het niet meevalt om 's avonds goede foto's te maken met een mobiele telefoon, waagde ik het tocht maar.



Pijnacker had ik inmiddels al verlaten en ik liep op donkere paden richting Nootdorp. Ik passeerde eerst een onbemand tankstation en ging daarna over betonplaten richting het spoor van de Randstadrail. Vlak voor de overweg boog ik linksaf de Laakweg op.  Hele stukken van dit pad waren voorzien van kleine lichtjes. Een onmogelijke opgave om dit op de foto te zetten.




Aan het eind van de Laakweg ging ik linksaf de Geerweg op om vervolgens aan het einde van dat pad via een rotonde in Nootdorp uit te komen. Inmiddels was het al 01:15 uur geweest en van alle overige wandelaars was geen schim meer te bekennen. Via een woonwijk kwam ik op de Dorpsstraat terecht. Hier stond een pijl naar rechts, maar dusdanig verstopt dat ik het ding niet zag. Ik liep iets te ver rechtdoor en kwam daar mensen van de organisatie tegen. Ze groetten mij vriendelijk, maar vergaten te melden dat ik verkeerd liep. Beetje jammer. Gelukkig kwam ik er zelf snel achter en keerde om. De juiste route had ik daarna snel weer te pakken.



De route slingerde zich door Nootdorp heen en net op het moment dat ik verwachtte om Delft binnen te lopen, liep ik Den Haag binnen. De wijk Ypenburg om precies te zijn. 




Nadat ik op de hoek van de Middelweg en de Brasserskade een aanbod om een krentenbol te nuttigen had afgeslagen, zag ik niet veel verder een kreeft op het pad. Het beestje was niet erg groot, maar voor mij bijzonder genoeg om even bij stil te staan. Met mijn waterflesje checkte ik of het beestje nog leefde. Zijn scharen gingen direct omhoog. De foto is behoorlijk bewogen, maar ja ... beter iets als niets.



Terwijl ik verder liep langs talloze sportvelden, naderde ik de McDonalds langs rijksweg A13. het was er behoorlijk druk. Even twijfelde ik aan een sanitaire stop, maar aangezien ik had gelezen dat op het 18 kilometerpunt een overdekte rust voorzien zou zijn, stapte ik lekker door. De teller stond inmiddels al ver boven de 16 kilometer en met mijn huidige snelheid zou het nog zo'n 17 tot 18 minuten duren voordat ik bij de rust zou zijn.



In Delft volgde ik de pijlen, maar ter hoogte van de Plantagebrug miste ik een pijl waardoor ik niet linksaf de Tweemolentjeskade op ging, maar rechtdoor liep op de Oostsingel. Toen ik enkele zijstraten passeerde en geen pijlen meer aantrof, kreeg ik het gevoel de route te zijn kwijtgeraakt. Aan het einde van deze weg stopte ik even. Het raadplegen van mijn navigatie bevestigde mijn gevoel. Gelukkig zat ik niet extreem verkeerd, dus met een extra lusje kwam ik alsnog uit bij de kantine van speeltuin De Bomenwijk. Ondanks mijn ommetje van zo'n 700 meter bleek ik nog steeds de eerste te zijn die zich hier meldde. Ik leverde mijn consumptiebon in voor een blikje cola light en maakte gebruik van de sanitaire voorzieningen. Terwijl ik mijn blikje leegdronk kwam de tweede wandelaar binnen. Kort praatten we even en daarna maakte ik me weer uit de voeten. De weg naar Pijnacker was nog zeker 12 kilometer lang.

Ik liep een stuk voetpad wat ik door het 'verkeerde lopen' net ook in tegengestelde richting had gelopen. Bij Delfgauw stak ik de A13 weer over. Een stuk verderop staat de IKEA, maar dat wist ik natuurlijk niet. Vlot liep ik om een woonwijk heen alvorens ik langs een immens distributiecentrum van Albert Heijn liep. Bedrijvigheid alom.



Via een heerlijk donker pad door een afgelegen gebied, kwam ik aan de rand van de snelweg terecht. Ik volgde de parallelweg rond de benzinepomp van verzorgingsplaats Ruyven. 



Aan het eind was een laatste rustpunt. Hier stond de organisatie klaar om soep uit te delen. Ik bedankte voor de eer. 



Via de Ackersdijkseweg liep ik naar het buurtschap 'Oude Leede'. Lopend op de Onderweg zag ik een wandelaar ver voor me lopen. Raar, want er was niemand geweest die mij onderweg was gepasseerd. Ik haalde deze wandelaar snel bij. Hij was verbaasd dat ik achter hem had gelopen. Na een korte gesprekje schroefde ik mijn tempo flink op. Mijn gemiddelde snelheid was tot 6,99 km per uur gezakt en dat zinde mij totaal niet. Een eindsprint via een fietstunneltje onder de N470 door richting het sportpark leverde alsnog mooie eindcijfers op. Binnen 4,5 uur had ik ruim 31 kilometer gelopen en mijn snelheid was ook in orde geweest. Om 04.50 uur stapte ik de kantine van de handbalvereniging weer binnen.



Om iets over vijf liet ik mijn wandelboekje stempelen en kreeg ik een afdrukje van de groepsfoto als plaatje mee naar huis. Na een uurtje rijden, was ik om 06.15 uur weer thuis. Tijd om te gaan slapen.



Geen opmerkingen:

Een reactie posten