zaterdag 16 juni 2018

9e Nacht van de Vluchteling

Datum: 16-06-2018
Tocht: 9e Nacht van de Vluchteling
Plaats: Amsterdam
Organisatie: Stichting Vluchteling
Afstand: 10 km

Inschrijfgeld: Gratis
Deelname: 2e keer
Route: Klik hier

In juni 2017 liep ik mijn allereerste tocht van 40 km en dat was tijdens de Nacht van de Vluchteling. Enkele weken voor dat moment liep ik een wandelblessure op door verkeerd schoeisel. Blaren. Door een goede verzorging en door de aanschaf van goede wandelschoenen wist ik de race tegen de klok te winnen en kon ik fit aan de start van deze nacht verschijnen. Hoe ik dat verder heb beleefd, dat lees je hier KLIK.

Voor 2018 heb ik enige tijd getwijfeld of ik me weer zou inschrijven, want ik had gezien dat er in hetzelfde weekend ook andere leuke wandeltochten plaats zouden vinden. Toch trok de tocht door de nacht mij meer dan andere wandelingen en schreef ik me in om in en rond Utrecht deel te gaan nemen aan de 9e Nacht van de vluchteling. Utrecht ? Ja, de organisatie had een vierde route aan de reeds bestaande routes toegevoegd en ... na Amsterdam in 2017 wilde ik nu eens in een andere stad starten. Utrecht dus !

Op 12 februari schreef ik me in en sponsorde ik mijzelf met € 10.-. Familie en bekenden zou ik in de laatste week voor de tocht gaan vragen om een bijdrage. Vorig jaar haalde ik € 50.- op. Dit jaar werd dat fors meer. Ik had als verjaardagscadeau van de kinderen en ouders uit m'n klas een cheque t.w.v. € 85.- gekregen. Geweldig ! Later werd het bedrag zelfs bijgesteld tot € 90.- Het maakte de stimulans om er in Utrecht iets moois van te gaan maken alleen maar groter. Stilletjes wilde ik gaan proberen om als eerste over de finish te komen; wetende dat ik een hoog tempo ook erg lang kan volhouden. Het liep echter 100% anders.

Een week voor de Nacht van de Vluchteling liep ik tijdens de Kennedymars Hengelo een zeer vervelende blessure op: een shin splint. Scheenbeenpijn door overbelasting. Ik was in Hengelo veel te snel gestart en moest dat na 30 kilometer bekopen met pijn, veel pijn. Desondanks voltooide ik de kennedymars wel, maar zat vervolgens wel met deze blessure opgescheept. 

Na twee dagen nam ik contact op met de Stichting Vluchteling en heb ik mijn deelname aan laten passen naar een tochtje van 10 kilometer in Amsterdam. Mijn oudste zoon zou meegaan om zijn vader te behoeden voor een te hoog wandeltempo.

Dat luchtte op. Geen 40 kilometer voor de boeg maar een afstand die veel overzichtelijker was. In de dagen die volgenden verzorgde ik mijn scheenbeen goed. Veel koelen, rustig aan doen, etcetera. Op vrijdag was ik vrijwel pijnloos en had ik goede hoop om zaterdagavond zonder enig probleem van start te kunnen gaan.

En toen werd het zaterdag. Met de bus reisden we vanuit Veenendaal-West naar Station Veenendaal-De Klomp om daar de intercity naar Amsterdam te nemen. In Amsterdam waren we precies op tijd om lijn 21 richting Geuzenveld te pakken. Deze zette ons in de buurt van de Westergasfabriek af. De laatste paar honderd meter overbrugden we lopend.



Aangekomen bij de start zagen we Joris Linssen al druk bezig met het maken van televisieopnames. De terrasjes zaten vol en muziek vulde het plein. We gingen naar binnen en lieten onze startkaart scannen. We ontvingen een startnummer en een veiligheidshesje waarna we de tijd namen om even rond te kijken en een veel te duur ijsje te kopen waar qua smaak wel het één en ander op was aan te merken. 



IJsje op, dan weer even naar binnen en daar zagen we het laatste stukje van een goochelshow waarbij Johnny de Mol en Waldemar Torenstra als assistenten fungeerden. Na afloop uitte Waldemar nog zijn verbazing tegenover ons over de act waaraan hij zojuist had meegewerkt. Niet veel later ontmoette ik Karin K. met wie ik via Twitter al regelmatig contact had over allerlei wandelervaringen. Leuk om weer iemand 'live' te ontmoeten; want in Leiden was dit ook het geval geweest met Jan uit Joure.

Binnen was het warm, buiten aangenaam. We besloten de tijd te doden door gewoon een rondje te lopen en de tijd af te tellen. Na de entree van een kleine drumband en een korte speech van Tineke Ceelen, directeur van de Stichting Vluchteling, werd het startsein gegeven. 



We konden van start en ik zette mijn nieuwe GPS-horloge aan het werk. In mijn verslag over de Kennedymars Hengelo is te lezen waarom ik Runkeeper bij het huisvuil heb gezet.



De route tot aan het IJ was voor 95% identiek aan de route die ik vorig jaar liep, enkel de plaats waar de veerpont zou aanmeren was anders. Bij het wachten voor een verkeerslicht wilde ik mijn routetracking pauzeren, maar ik hield het knopje iets te lang ingedrukt waardoor de wandeling werd afgesloten. Het was nieuwigheid, even wennen aan de werking van het toestel om mijn linker pols. Snel startte ik een nieuwe activiteit en kon ik de straat veilig oversteken bij het groene voetgangerslicht. 



Op de pont pauzeerde ik de route om 'm aan de overkant van het IJ weer verder te laten gaan. Achteraf kwam ik hierdoor niet aan het aantal kilometers dat door de organisatie was opgegeven. Ondanks dat er op de pont niet gelopen werd, werd de afstand die over het water was afgelegd wel in de totale afstand meegenomen.


Eenmaal aan de overzijde ging de route over vertrouwd terrein; identiek aan de eerste kilometers van de 40 kilometer van vorig jaar. In de verte zagen we drie deelnemers rennen. Tsja .. waarom ? Geen idee, maar typisch vonden we het wel.
We liepen langs het water en passeerden het filmmuseum EYE om niet veel later langs het 5 kilometerpunt te komen. Hier was een mogelijkheid tot een sanitaire stop, maar wij besloten lekker door te lopen. We kregen ieder een rolletje snoep en vervolgden onze weg. Mijn scheenbeen werd ondertussen wel steeds gevoeliger, maar we hielden het tempo laag.



Wat volgde was een zeer lang stuk langs het Noordhollandsch Kanaal. Pas ter hoogte van het Noorderpark (waar een festival gaande was) kwam er verandering in de route. We bogen af en staken via de Noorderparkbrug het kanaal over waardoor we richting een ijssalon liepen. 




Opnieuw volgde een lange weg tot aan het IJ. We waren iets te ver gelopen op hoek bij de ijssalon waardoor we via een begroeide helling moesten afdalen naar een fietspad. Dit volgden we tot het IJ. Hier moesten we even wachten op de veerpont die ons naar de overkant zou brengen.



Het uitzicht op het grote centraal station van Amsterdam was prachtig. Ik liet deze keer de tracking gewoon aanstaan. Eenmaal aan de overkant liepen we richting de cruiseschepen. De route was vanaf hier identiek aan de laatste kilometers van vorig jaar. Ik kon ze bijna uittekenen. Veel punten kwam mij bekend voor. Enkel de laatste meters weken enigszins af omdat de start- en finishlocatie niet in het ketelhuis was maar in Zuiveringshal West.



Aangekomen bij de finish ontvingen we onze verdiende medaille en lieten we ons fotograferen voor het finishbord. Daarna zocht ik de EHBO op om een coolpack te regelen zodat ik mijn been kon koelen. Het was behoorlijk pijnlijk geworden en ik was blij dat de wandeling weer voorbij was. Na een kwartiertje koelen vertrokken we naar de bushalte waar we precies op tijd waren om de bus naar CS te kunnen nemen. Hier genoten we van een lekker broodje en aanvaardden we de thuisreis. Dat was de Nacht van de Vluchteling 2018.



Fijn dat we, ondanks mijn blessure, toch deel hebben kunnen nemen, maar voor 2019 staat een revanche op het programma. 40 kilometer en geen centimeter minder. Waar ? Geen idee. Zou zomaar Amsterdam kunnen worden, al vind ik die passages van het IJ met een veerpont een hinderlijke onderbreking. Utrecht ? Zou ook een optie kunnen zijn, want dit jaar was dat immers het oorspronkelijke plan. Over de route zag ik op Twitter toch wat opmerkingen voorbij komen. Nijmegen of Rotterdam  ? Why not ! Wellicht in gezelschap, wellicht in m'n eentje, want dat vind ik ook prima. Hou mijn blog maar in de gaten, dan weet je het snel genoeg.




Voor nu rest enkel nog veel rust en een goede blessurebehandeling. Mijn wandelagenda voor 2018 heb ik volledig vrij gemaakt om mijn herstel alle tijd te geven zonder enig opgejaagd gevoel te ondervinden door tijdsdruk door welke wandeltocht dan ook.
Het zal dus wel even duren alvorens er een nieuw verslag hier zal verschijnen.


Fijne zomervakantie toegewenst !


Geen opmerkingen:

Een reactie posten