zaterdag 28 juli 2018

17e Rondje Zandhaas

Datum: 28-07-2018
Tocht: 17e Rondje Zandhaas
Plaats: Santpoort
Organisatie: Harddraverijvereniging Santpoort en Omstreken
Afstand: 40 km

Inschrijfgeld: €3,50
Deelname: 1e keer
Birdview Video: Klik hier

Vandaag stond ik vroeg op want ik had een wandeling van 40 kilometer uitgezocht. De startlocatie was echter niet naast de deur: Santpoort-Zuid. Geen onbekend terrein, of beter gezegd 'regio', want vorig jaar liep ik van dezelfde organisatie al de Nacht van Santpoort. Niet geheel toevallig hoort het 'Rondje Zandhaas' bij de Nacht van Santpoort, want tot vorig jaar was het mogelijk om na de nachttocht van 60 kilometer nog een dagtocht van 40 of 50 kilometer te wandelen om daarmee op 100 of 110 kilometer uit te komen. Een zogenoemde Long Distance Walk als voor 110 kilometer werd gekozen.


Molen 'De Zandhaas'

De nachttocht had ik ook dit jaar weer bijzonder graag willen lopen, maar de organisatie heeft zowel de nachttocht van 60 kilometer als ook de dagtocht van 50 kilometer uit het wandelprogramma gehaald. Het maximaal haalbare was dus 40 kilometer en daarvoor overbrugde ik in alle vroegte de afstand tussen Veenendaal en Santpoort-Zuid.



Rond tien voor half acht arriveerde ik op het terrein bij de Ruïne van Brederode. Parkeren was gratis op een weiland waarop tot voor kort nog gewoon koeien hun dagen door brachten. In de auto pakte ik mijn spullen zorgvuldig in en deed mijn wandelschoenen aan. Met nieuwe veters, want de vorige veters waren in Someren gebroken. Daarna meldde ik me in de aanwezige partytent en schreef me voor € 3.50 in om deel te nemen aan deze wandeltocht. Als klap op de vuurpijl kreeg ik voor dat bedrag ook nog een medaille in het vooruitzicht gesteld als ik de tocht zou voltooien.



Om twee minuten over half acht ging ik van start en liep op mijn nieuwe wandeltempo van het terrein af om daarna via een parkje bij een voormalig ziekenhuis op de Brederodelaan uit te komen. Bij het verlaten van het terrein was me opgevallen dat er geen routepijl was. Ik ging naar rechts en na 150 meter kwam ik meerdere wandelaars tegen die aangaven dat 'we' terug moesten. Waarschijnlijk had ik in het park bij het ziekenhuis een pijltje naar links gemist, want een eindje verder kwamen verschillende wandelaars op een andere plek het parkje uitgelopen. Via het Burgemeester Rijkenspark kwam ik aan de rand van een woonwijk terecht. In gezelschap liepen we achter een andere wandelaar aan, maar deze man maakte er een sport van om elke aanwezige pijl voorbij te lopen. Hierdoor liep ik een stukje te ver, maar kwam er op tijd achter en kon dus tijdig herstellen om zo via een klein parkje en een bosperceeltje bij station Santpoort-Noord uit te komen. Hier waren voldoende routepijlen aanwezig, maar het viel niemand op dat we eigenlijk via een tunneltje onder het spoor door moesten lopen. Massaal negeerden we het tunneltje en staken iets verderop bij de spoorwegovergang het spoor over. Ondertussen natuurlijk geen pijl te zien. Via een omweg kwam ik uiteindelijk terecht bij manege Kennemergaarde waar het eerste rustpunt was gevestigd en ook de eerste controlepost van de dag was gesitueerd.



Nadat ik een aantekening op m'n startkaart had ontvangen ging ik weer verder. Qua afstand was pas 5,5 kilometer afgelegd en dat is nog wat vroeg om al te gaan pauzeren. Vanaf de manege liep ik richting het landgoed Duin en Kruidberg. Hier spotte ik enkele reeën die tot mijn verbazing niet direct op de vlucht sloegen toen ik een foto maakte. 



Daarna volgde een ronde door het natuurgebied en kwam ik aan de rand van IJmuiden terecht waar ik bij zwembad 'De Heerenduinen' de natuur achter me liet en koers zette richting Driehuis. Daar waar de wandelaars voor mij aan de rechterkant van de weg (stoep) bleven lopen, daar stak ik de weg over en kocht limonade en wat lekkers bij de Shell aan de Heerenduinweg.



Nadat ik het flesje limonade had geopend en weer verder liep richting de tweede rustpost, zag ik de lichtmasten van voetbalvereniging Telstar opdoemen. Langs het stadion kwam ik echter niet.



Via enkele straten van Driehuis bereikte ik muziekcentrum Soli via een onderdoorgang van het spoor bij het naburige station Driehuis. Opnieuw werd mijn startkaart afgetekend waarna ik een rustig plekje opzocht om van mijn aankopen te genieten. De koek smaakte prima en de limonade dronk ik op m'n gemakje op. Na een sanitaire stop raapte ik mijn spullen weer bij elkaar en een paar minuten over tien vervolgde ik mijn wandeling. Reeds 12 kilometer afgelegd en nog circa 28 kilometer te gaan.



Ik liep verder in zuidelijke richting om later naar het oosten af te slaan. Hier had ik linksaf het Spekkenwegje in moeten slaan, maar een pijl zag ik niet waardoor ik stug rechtdoor ben blijven lopen. Toen ik de parallelweg met fietspad langs de N208 had bereikt, zag ik twee wandelaars in vertwijfeling bladeren in het routeboekje. Het was duidelijk dat we verkeerd zaten. Zij liepen door, maar ik wachtte nog even en pauzeerde mijn GPS-horloge. Nadat duidelijk was geworden dat ik naar links moest lopen om zo weer op het parcours uit te komen, borg ik het routeboekje weer op en wandelde verder. Ruim 17 minuten later kwam ik tot mijn grote schrik tot de ontdekking dat ik echter vergeten was om de routetracking op m'n horloge weer te activeren. Ik baalde als een stekker, maar kon niet anders doen dan de schade proberen te beperken en de routetracking alsnog weer aan te zetten. Hoeveel kilometer had ik gemist ? Ik had geen idee. Hoe ver het nog zou zijn tot het volgende rustpunt was hierdoor ook onduidelijk.



Tijd om te treuren was er echter niet, want aan de linker kant zag ik vliegtuigen dalen om te gaan landen op Schiphol. Dit blijft een prachtig gezicht en ik genoot volop. Inmiddels liep ik parallel langs de A9 in zuidelijke richting en boog wat later af richting de bebouwde kom van Velserbroek. Ook hier liep ik een routepijl voorbij waardoor ik niet naar links afsloeg, maar rechtdoor liep richting een winkelcentrum. Hierdoor liep ik zo'n 250 meter te ver rechtdoor, een afstand die ik ook weer terug moest lopen om weer op de route te komen.
Het volgen van simpele pijlen was me vandaag niet gegeven.




Ik bleef aan de rand van de bebouwde kom lopen met de vliegtuigen nog steeds in zicht. Voor mijn gevoel liep ik ergens achteraan, maar later bleek dat er nog zo'n 12 wandelaars achter mij zouden lopen. Al lopend kwam ik langs een fort (Fort benoorden Spaarndam) en kwam de rust in zicht. 



Volgens de routebouwer zou ik hier 20 kilometer en 150 meter hebben gewandeld, maar aangezien ik meerdere keren verkeerd was gelopen én ik mijn horloge was vergeten aan te zetten, wist ik zeker dat mijn routetracking op iets anders uit zou gaan komen. Groot was dan ook mijn verbazing dat ik alhier op precies de aangegeven afstand uit was gekomen. Ik snap het nog steeds niet, maar leuk is het in ieder geval wel.



Na een welverdiende pauze liep ik weer verder langs het water bij Spaarndam om zo weer in de oude kern uit te komen. Nadat ik een prachtig bruggetje tussen het Zijkanaal C en de Spaarne was overgestoken, verliet ik via een nieuwbouwwijk dit prachtige dorpje.



Donkere wolken pakten zich inmiddels samen en de wind nam toe. Het was niet de vraag of het zou gaan regenen, maar juist wanneer dit zou gaan gebeuren. In afwachting van de naderende regen bleef ik genieten van de vliegtuigen die Schiphol naderden. Deze vlogen alweer een heel stuk lager dan eerder op de route en bovendien was ik de aanvliegroute ook meer genaderd. 



En toen gingen de sluizen open. De regen en de hagel kwamen met bakken tegelijk uit de lucht. Er was geen ontkomen aan en ik was al snel helemaal doorweekt. Een schuilplaats zoeken was in deze omgeving geen optie omdat die er er gewoon niet was. Met muziek op mijn oren en regen die van mijn pet afdruppelde wandelde ik stoïcijns verder. In de verte werd het alweer licht, maar met natte sokken en tevens natte schoenen was het hopen dat blaren achterwege zouden blijven.



Van de doorweekte kleding was ik voorlopig nog niet af. Midden in het polderlandschap moest ik nog 16 kilometer tot de finish. In mijn huidige wandeltempo zou dat nog iets minder dan 3 uur doorstappen betekenen.

Vlakbij het knooppunt Rottepolderplein van de A200 en de A9 boog ik voor het spoor af naar rechts om over een lange brug naar de Haarlemmerliede te wandelen. De Ikea was goed zichtbaar en de hoge tv-toren (149,2 meter) in de Waarderpolder was ook niet ver meer. Bij het verlaten van Spaarndam zag ik beide in de verte, maar nu waren ze bijna tastbaar..



Eenmaal aangekomen in Haarlem deed ik inkopen bij de supermarkt tegenover het voormalige stadion van HFC Haarlem. De prijzen in een supermarkt zijn nu eenmaal een stuk prettiger dan in de lokale horeca. Na deze korte onderbreking liep ik achter de hoofdtribune van het sportcomplex langs. Dit had ik nog niet moeten doen, want een straatje verder was namelijk het controle- en rustpunt bij de tennisvereniging. Echter had ik dit niet in de gaten en dus liep ik gewoon door en kwam er veel later achter dat ik al veel te ver op de route was om nog terug te kunnen gaan. Oké, dan maar geen controle en een rustpunt zou ik dan elders wel zelf organiseren.



Ik passeerde het honkbalstadion van Kinheim en zette koers richting Bloemendaal. Daar hield ik een korte pauze. Ik dronk mijn limonade op en at een koek uit mijn meegenomen voorraad. De gesmeerde boterhammen had ik al eerder weggegooid want ondanks dat ik ze had ingepakt in aluminiumfolie waren ze compleet doorweekt na de regenbui van eerder in de polder.

Daarna was het nog maar 4 kilometer naar de finish via een route die dwars door Bloemendaal ging. Ik passeerde onder andere het hockeyveld en zag twee teams cricket spelen. Santpoort werd weer bereikt nadat ik eerder weer een pijl had gemist. Ik zat echter niet heel ver van de route af dus kon ik al snel weer op het juiste spoor terecht komen.

Eenmaal aangekomen bij de finish had ik precies 40,660 km afgelegd; exact de afstand die de organisatie had uitgezet. 



Nadat ik mijn wandelboekje had laten stempelen en ik een fraaie medaille had ontvangen ben ik naar de auto gegaan. Hier trok even andere kleren aan om vervolgens nog even vliegtuigen te gaan kijken bij de Buitenveldertbaan op Schiphol.


Om half zes was ik weer thuis na een heerlijke wandeldag in een fraaie omgeving.








Geen opmerkingen:

Een reactie posten