zaterdag 4 augustus 2018

23e Holthoner Oogstdag

Datum: 04-08-2018
Tocht: 23e Holthoner Oogstdag
Plaats: Gramsbergen
Organisatie: Museum Gramsbergen
Afstand: 28 km

Inschrijfgeld: €5,00
Deelname: 1e keer
Birdview Video: klik hier

Midden in de zomervakantie werd het weer tijd voor een wandeltocht. De keuze was echter beperkt en daardoor relatief eenvoudig. Vorig jaar liep ik één dagje van de OLAT wandeldagen en dat was me destijds niet goed bevallen. Hierdoor bleef voor vandaag alleen een tocht over in de noorlijke regionen van de provincie Overijssel. Net iets boven Gramsbergen ligt het gehucht Holthone en uitgerekend daar werd vandaag een Oogstdag georganiseeerd. Een dag met veel activiteiten waaronder ook een wandeltocht over 7, 14 of 25 kilometer. In de wandelagenda van de KWBN stond de route van 25 kilometer niet genoemd, maar door even naar de website van de organisatie te gaan werd mij duidelijk dat ik gewoon voor de lange afstand kon kiezen.



Bij aankomst ontving ik een bewijs van deelname en betaalde ik 5 euro. Enige korting als lid van de wandelbond behoorde niet tot de mogelijkheden. Jammer maar niets aan te doen. Direct na inschrijving in de doorlooptent ging ik ook van start met een kleine slinger over het terrrein van de Oogstdag. Vele stands waren nog in opbouw, dus erg veel was er nog niet te beleven. Via een bosperceel verliet ik het terrein. 

De route was gemarkeerd met goed zichtbare gele plastic pijlen. Het was dus niet moeilijk om de juiste weg te vinden. Na een bochtje over de Holthonerweg met een doorsteekje over een boerenerf belandde ik op de Rudolf van Coevordenweg. Na een klein stukje werd ik een pad naast een maïsveld opgestuurd. Tegen de tijd dat het pad steeds smaller werd en er een paadje naar rechts was verschenen zonder richtingsaanduiding, begon ik te twijfelen. Een paar stappen terug en dan toch maar naar rechts om zo over soms bijna onbegaanbare paden door een bosachtig gebied te lopen.



Gedurende de eerste vijftien kilometer had de parcoursbouwer veel slecht begaanbare paden in de route opgenomen. Dat maakte de wandeling best pittig. Qua verzorging onderweg bleef het bij een koffie- en theepost. 



Dit was kort voor de splitsing tussen de 7 kilometer en de twee langere afstanden.
Ik koos natuurlijk voor de langere route en ik werd direct beloond met een ondoordringbaar pad. Achteraf had ik beter een paar meter verder naar links kunnen gaan lopen, want daar was een prima grasveld. Terwijl ik me behoedzaam over het ongelijke pad naar het einde voortbewoog zag ik een ree zich uit de voeten maken. Met flinke snelheid en enkele ferme sprongen was het beest snel uit het zicht verdwenen.



De route tikte vervolgens het randje van de provincie Drenthe aan in de buurt van het gehucht Klooster, liggend in de gemeente Coevorden. In het buitengebied maakte ik een lusje over landelijke paden (lees: graspaden) om zo na verloop van tijd weer op hetzelfde punt uit te komen als waar ik eerder aan het lusje was begonnen. Wat volgde was een lang stuk over opnieuw graspaden, ware het niet dat ik aan de rechterkant nu langs het water liep en aan de linkerkant achtereenvolgens maïs, aardappelen en graan als buur had. In feite liep ik parallel aan het Coevorderkanaal, maar daar kwam ik pas veel later achter.

Ik bereikte De Haandrik en kwam weer uit bij een splitsing en koos ervoor om naar links te gaan om de route van de 25 kilometer te vervolgen. Niet veel verder, vlakbij de spoorbrug over de Vecht hield ik even pauze. Twee fietsers stapten net weer op en later voegde zich een andere wandelaar bij me. Ook hij nam even pauze. Nadat ik weer verder was gelopen en via een sluisje aan de overkant van het water was uitgekomen, kon ik gaan beginnen aan de laatste tien kilometer van deze tocht.



Het begon met een heerlijke verharde ondergrond en dat liep uitermate lekker, zeker na de paden die ik eerder had bewandeld. Met een wijde boog liep ik om het buurtschap Holtheme heen om zo koers te zetten richting Gramsbergen. In dit dorpje vulde ik mijn waterfles bij en liep onder een bijzondere waslijnen door die vol hing met spijkerbroeken. 



Volgens schema zou ik nog twee tot drie kilometer moeten lopen, maar dat bleek toch heel andere uit te pakken. De route ging over een grasdijk langs de verbouwde provinciale weg N34 en langs het buurtschap De Meene. Via een fikse omweg kwam ik terecht bij een pijl die mij over het verwijderde tracé van de N34 stuurde. Hier waren enkel kuilen, zand, boomstronken en andere gekkigheid om overheen te ploeteren. Via een laatste pijl kwam ik door een dicht begroeid struikgewas op het evenemententerrein terecht.



De route was veel en veel langer dan de beloofde 25 kilometer. Mijn Suunto GPS-watch stopt pas bij ruim 28,8 kilometer; ik rond het maar af op 29.



Geen opmerkingen:

Een reactie posten